สภาอุตสาหกรรมแนะใช้งบปี 2570 เป็นเครื่องมือปรับโครงสร้างเศรษฐกิจไทย

สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเรียกร้องให้รัฐบาลใช้งบประมาณปี 2570 อย่างมีเป้าหมายในการปรับเปลี่ยนโครงสร้างเศรษฐกิจระยะยาว มากกว่าการใช้จ่ายเพื่อแก้ปัญหาชั่วคราว

นางพิมพ์ใจ ลี้อิสสระนุกูล ประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ชี้ว่าประเทศไทยกำลังเผชิญกับความท้าทายทางการคลังที่มีรายจ่ายสูงแต่รายได้ต่ำ ทำให้พื้นที่ในการกำหนดนโยบายการคลังมีข้อจำกัดมาก ดังนั้นประเด็นสำคัญไม่ใช่ว่าใช้งบมากหรือน้อย แต่คือการใช้งบให้เกิดผลการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเศรษฐกิจที่แท้จริง

ข้อมูลงบประมาณปี 2570 แสดงให้เห็นถึงสภาวะการณ์ดังกล่าวอย่างชัดเจน วงเงินงบประมาณอยู่ที่ประมาณ 3.788 ล้านล้านบาท เพิ่มขึ้นเพียง 0.2% จากปีก่อนหน้า ขณะที่รายได้สุทธิประมาณ 3 ล้านล้านบาท ส่งผลให้ต้องกู้ยืมเพื่อชดเชยการขาดดุลประมาณ 788,000 ล้านบาท หรือ 3.8% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ

ปัญหาที่ร้ายแรงกว่านั้นคือสัดส่วนการใช้งบ โดยรายจ่ายประจำเพิ่มขึ้น 5.0% และครองสัดส่วน 73.6% ของวงเงินงบประมาณทั้งหมด ในขณะที่งบลงทุนลดลง 8.4% เหลือสัดส่วนเพียง 20.8% สถานการณ์นี้สะท้อนให้เห็นว่าพื้นที่ทางการคลังของประเทศแคบลง

การเติบโตทางเศรษฐกิจที่คาดการณ์ว่าจะขยายตัวเพียง 1.7-2.7% ในปี 2570 ยังไม่เพียงพอที่จะแก้ไขปัญหาเชิงโครงสร้างที่ประเทศกำลังเผชิญ ไม่ว่าจะเป็นประสิทธิภาพการผลิต ต้นทุนพลังงาน ทักษะแรงงาน ความสามารถในการแข่งขัน และการยกระดับเทคโนโลยีของอุตสาหกรรม

สภาอุตสาหกรรมมองว่างบประมาณปี 2570 ควรเป็นเครื่องมือสำหรับปรับเปลี่ยนโครงสร้างเศรษฐกิจในระยะยาว โดยให้ความสำคัญกับโครงการที่เพิ่มผลิตภาพ เช่น โครงสร้างพื้นฐานด้านโลจิสติกส์และดิจิทัล การพัฒนาทักษะแรงงาน การยกระดับเอสเอ็มอีเข้าสู่เทคโนโลยีและปัญญาประดิษฐ์ การลงทุนพลังงานสะอาด การสนับสนุนนวัตกรรม และการช่วยให้ผู้ประกอบการเชื่อมต่อกับห่วงโซ่อุปทานโลก

สภาอุตสาหกรรมเสนอแนะการคลังที่สำคัญ 5 ประการ ประการแรก จัดสรรงบประมาณโดยยึดผลลัพธ์ทางเศรษฐกิจเป็นหลัก โดยงบลงทุนควรมุ่งไปที่โครงการที่วัดผลได้ว่าเพิ่มผลิตภาพ ลดต้นทุน เพิ่มการจ้างงาน เพิ่มรายได้ของธุรกิจ หรือสร้างขีดความสามารถใหม่ให้ประเทศ

ประการที่สอง เพิ่มรายได้รัฐโดยขยายฐานเศรษฐกิจ ควรให้เศรษฐกิจโตขึ้น นำธุรกิจเข้าสู่ระบบภาษีอย่างยุติธรรม ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อลดการรั่วไหล และส่งเสริมอุตสาหกรรมใหม่ที่สร้างมูลค่าเพิ่มสูง มากกว่าการขึ้นภาษีแบบเร่งด่วนที่อาจเพิ่มต้นทุนให้แก่ภาคการผลิต

ประการที่สาม มีระบบติดตามและประเมินผลการใช้งบประมาณแบบเปิดเผยสำหรับทุกโครงการสำคัญ ควรมีตัวชี้วัดชัดเจนตั้งแต่ผลผลิต ผลลัพธ์ ไปจนถึงผลกระทบทางเศรษฐกิจ พร้อมเปิดเผยข้อมูลความคืบหน้าให้ประชาชนและภาคเอกชนตรวจสอบ เพื่อให้งบประมาณไม่จบแค่การเบิกจ่าย แต่ต้องแสดงให้เห็นว่าเกิดประโยชน์ที่แท้จริง

ประการที่สี่ เปิดโอกาสให้ประชาชนและภาคเอกชนมีส่วนร่วมมากขึ้น โดยงบประมาณที่ดีควรสะท้อนความต้องการจริงของพื้นที่ โดยเฉพาะโครงการด้านโครงสร้างพื้นฐาน แรงงาน พลังงาน และการพัฒนาเอสเอ็มอี ควรมีช่องทางรับฟังความเห็นจากผู้ใช้ประโยชน์โดยตรง

ประการที่ห้า ลดรายจ่ายประจำผ่านการปฏิรูประบบราชการสู่รัฐบาลดิจิทัล การลดรายจ่ายประจำควรเกี่ยวข้องกับการลดความซ้ำซ้อนของกระบวนการ ลดเอกสารและการอนุมัติหลายชั้น เชื่อมฐานข้อมูลภาครัฐ และยกระดับบริการให้เป็นดิจิทัลมากขึ้น เมื่อระบบราชการมีประสิทธิภาพ ต้นทุนของรัฐและต้นทุนแฝงของผู้ประกอบการจะลดลงตามไปด้วย

นางพิมพ์ใจ กล่าวว่าในสภาวะที่งบประมาณมีข้อจำกัด ทุกบาทของภาครัฐต้องทำหน้าที่เกินกว่าการใช้จ่าย แต่ต้องเป็นการลงทุนเพื่อเพิ่มศักยภาพประเทศ หากงบปี 2570 สามารถลดความซ้ำซ้อน เพิ่มความโปร่งใส และมุ่งไปที่การปรับโครงสร้างเศรษฐกิจที่แท้จริง ก็จะช่วยให้ไทยมีฐานการเติบโตที่แข็งแรงขึ้นในระยะยาว