เด็กพิการถูกรุมทำร้ายจนสลบที่โรงเรียน แม่เรียกร้องความเป็นธรรม

เด็กพิการถูกรุมทำร้ายจนสลบที่โรงเรียน แม่เรียกร้องความเป็นธรรม
เหตุการณ์ความรุนแรงที่เกิดขึ้นในโรงเรียนแห่งหนึ่งในอำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี ได้สร้างความตื่นตระหนกในสังคมออนไลน์ เมื่อมีคลิปแพร่ระบายแสดงให้เห็นเด็กชายป.6 ที่มีความพิการประเภทที่ 3 ถูกกลุ่มนักเรียนชั้นม.1 จำนวน 3 คนรุมทำร้ายจนเสียสติลงที่พื้นโรงเรียน
เหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงเย็น
เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นในวันที่ 23 มิถุนายน เวลาประมาณ 18.34 น. ในคลิปที่ถูกแพร่ขยายออกไป เห็นได้ชัดว่านักเรียนชั้นม.1 สามคนใช้ความรุนแรงต่อเด็กชายอายุ 12 ปี (ชื่อสมมติ ด.ช.เอ) ซึ่งเป็นนักเรียนโรงเรียนเดียวกัน เด็กชายคนนี้เป็นผู้พิการด้านการเดิน มีอาการขากะเผลกมาตั้งแต่เกิด หลังจากเสียสติ กลุ่มผู้กระทำการยังคงยืนรุมล้อมเขาไว้
แม่ของเด็กรู้ข่าวและกลับมาจากกรุงเทพฯ
นางสาว ดาว (นามสมมติ) อายุ 34 ปี แม่ของเด็กชายผู้เสียหาย ได้เผยว่าตนและสามีกำลังทำงานรับจ้างอยู่ที่กรุงเทพฯ เมื่อได้ข่าวว่าลูกชายถูกรุมทำร้าย ตกใจอย่างมาก จึงรีบลางานและขึ้นรถทัวร์กลับมาถึงเมื่อวันรุ่งขึ้น
เมื่อมาถึง เด็กชายยังมีอาการหวาดกลัวและเสียสติไม่ชัดเจน ไม่กล้าเข้าไปในโรงเรียนอีก แม่เล่าว่าเมื่อดูคลิปวิดีโอของลูกชายถูกทำร้าย ตนเสียใจมากและร้องไห้จนไม่มีน้ำตา
ความกลัวและการขู่เข็ญ
เด็กชายไม่กล้าเข้าไปในโรงเรียนเพราะกลัวว่าจะถูกทำร้ายอีก นอกจากนี้ยังมีความกังวลว่ากลุ่มผู้กระทำการจะตามมาทำร้ายปู่ย่าด้วย แม่ของเด็กชายกล่าวว่าลูกชายถูกขู่เข็ญให้ไม่บอกความจริงกับผู้ใหญ่ ด้วยกลัวว่าจะเกิดอันตรายต่อสมาชิกครอบครัว
ย่าของเด็กชายเล่าว่าตอนแรกหลานชายบอกว่าหกล้ม แต่พี่สาวเอาคลิปมาให้ดู ถึงจะรู้ว่าเกิดเหตุการณ์ที่รุนแรง เด็กชายไม่กล้าบอกความจริงกับย่าเพราะกลัวว่าผู้กระทำการจะตามมาทำร้ายปู่ย่า
ปัญหาการปกปิดและการเรียกค่าเสียหาย
แม่ของเด็กชายเล่าว่าเมื่อไปขอดูคลิปวงจรปิดจากโรงเรียน ทางโรงเรียนอ้างว่ากล้องเสียและบันทึกไม่ได้ นอกจากนี้ยังขอให้ผู้ที่ลงคลิปลบคลิปออก สิ่งนี้ทำให้แม่ของเด็กชายรู้สึกว่าโรงเรียนพยายามปิดบังเรื่องราว
เมื่อผู้ใหญ่บ้านเรียกเจรจา ฝ่ายผู้กระทำการเรียกค่าเสียหายคนละ 30,000 บาท และคนถ่ายคลิป 10,000 บาท แต่ต่อมาเลดลงเหลือ 5,000 บาท ซึ่งยังตกลงกันไม่ได้ ฝ่ายผู้กระทำการบอกว่าไม่มีเงิน เสนอให้คนละ 1,000 บาท
ความรู้สึกของแม่และย่า
แม่ของเด็กชายพูดด้วยความเศร้าโศก ว่าเสียใจมากและสงสารลูกชายที่พิการต้องถูกรุมทำร้าย ถามว่าหากเป็นลูกของคุณจะรู้สึกอย่างไร เธอคิดว่าโรงเรียนควรเป็นที่ปลอดภัยที่สุด แต่ไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ เธอเรียกร้องให้โรงเรียนดูแลเด็กให้ดีขึ้น
ย่าของเด็กชายกล่าวว่าตนเลี้ยงหลานทั้ง 4 คนและไม่เคยตีหรือทำร้ายเด็กแบบนั้น เธอกล่าวว่าตนเองเป็นคนจนและบ้านเช่า แต่ก็ไม่มีหัวใจที่จะทำเรื่องแบบนั้น เธอเสียใจมากที่เห็นโรงเรียนพยายามปิดบังความจริง และเรียกร้องความเป็นธรรมให้หลานชาย
การเข้าไปของเจ้าหน้าที่การศึกษา
ดร.วิชาญ เกษเพชร ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3 ได้ทราบข่าวและเดินทางไปยังโรงเรียนพร้อมนักจิตวิทยา เขาเรียกทั้งสองฝ่ายมาพูดคุยเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ดร.วิชาญ ยอมรับว่าเหตุการณ์ความรุนแรงดังกล่าวไม่น่าจะเกิดขึ้นในโรงเรียน แม้ว่าจะเป็นหลังเลิกเรียนแล้วก็ตาม เขาแสดงความตกใจเมื่อเห็นคลิปและหลักฐานชัดเจน สำนักงานเขตฯ ให้ความสำคัญกับเรื่องความรุนแรงและเน้นให้ผู้บริหารโรงเรียนดูแลความประพฤติของนักเรียนและป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้อีก
การตกลงและชดใช้ความเสียหาย
ในช่วงเย็นวันนั้น ผู้ใหญ่บ้านได้เรียกผู้ปกครองทั้งสองฝ่ายมาพูดคุยและบรรลุข้อตกลง นักเรียนทั้ง 3 คนที่รุมทำร้ายและคนถ่ายคลิปยอมจ่ายชดใช้คนละ 4,000 บาท รวมเป็น 16,000 บาท โดยจ่ายวันแรกคนละ 2,000 บาท และจ่ายส่วนที่เหลือในวันที่ 5 สิงหาคม 2569
แม่ของเด็กชายตกลงที่จะถอนแจ้งความในวันที่ 5 สิงหาคม 2569 ทำให้เรื่องราวนี้จบลง แม่อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ความรุนแรงดังกล่าวไม่น่าจะเกิดขึ้นในโรงเรียนแม้แต่ในโรงเรียนเดียว
เปรียบเทียบตัวเลือก


