วันพฤหัสบดีที่ 16 กรกฎาคม 2569

หนุ่มใจบุญปลูกสวนสุข ให้ยายวัย 85 ที่อยู่ลำพังหลังลูก 4 คนจากไป

10 มิถุนายน 2569
หนุ่มใจบุญปลูกสวนสุข ให้ยายวัย 85 ที่อยู่ลำพังหลังลูก 4 คนจากไป
หนุ่มใจบุญปลูกสวนสุข ให้ยายวัย 85 ที่อยู่ลำพังหลังลูก 4 คนจากไป

นายนิสสรณ์ พ่อค้า อายุ 48 ปี เจ้าของร้านซ่อมโทรศัพท์ที่ห้างสุรินทร์พลาซ่า ได้เปิดเผยเรื่องราวการช่วยเหลือยายตุ่น หญิงชรา วัย 85 ปี ที่ต้องเดินทางจากบ้านไกลกว่า 100 กิโลเมตรทุกวันเพื่อขายข้าวหลาม

ทุกสิ่งเริ่มต้นเมื่อเดือนกันยายนปีที่แล้ว เวลาประมาณ 17.00 น. นายนิสสรณ์สังเกตเห็นข้าวหลามของยายตุ่นเหลือจำนวนมากหน้าห้าง KFC ในเมืองสุรินทร์ เขาจึงเดินเข้าไปทักทายและได้รู้ว่ายายไม่ได้อยู่ในเมือง แต่อาศัยอยู่ที่อำเภอท่าตูม ซึ่งเป็นระยะทางกว่า 100 กิโลเมตร ยายเดินทางมาโดยการเดินเท้าและนั่งรถบัส เพราะขายดีในเมือง นายนิสสรณ์ตัดสินใจไปส่งยายที่สถานีรถบัสในครั้งนั้น

หลังจากนั้น นายนิสสรณ์ได้พูดคุยกับยายอยู่เสมอ และได้เรียนรู้ว่ายายตุ่นขายข้าวหลามมาแล้ว 30 ถึง 40 ปี เดิมเดินขายทั่วทั้งจังหวัดสุรินทร์ แต่เมื่ออายุมากขึ้นจึงหาที่คงที่มานั่งขาย ยายมีลูก 4 คนและหลาน 3 คน แต่ลูกทั้ง 4 คนเสียชีวิตไปหมดแล้ว หลานทั้ง 3 คนแยกย้ายไปมีชีวิตของตัวเอง ทำให้ยายต้องอยู่คนเดียว

เมื่อยายปวดเข่า นายนิสสรณ์ได้เสนอให้พัก แต่ยายไม่อยากพัก เขาจึงช่วยค้นหาออเดอร์เพื่อให้ยายทำข้าวหลามที่บ้าน ทำให้ไม่ต้องเดินทางไกลเข้าไปในเมือง นอกจากนี้ เขายังพาไปทะเล ไปกิน KFC และไอศกรีม เพื่อให้ยายได้ทำตามความฝัน

เมื่อเดือนแรกของการติดต่อ นายนิสสรณ์โทรหายายทุกวัน จนใช้ค่าโทรศัพท์ไป 2,700 บาท ซึ่งเขารับไม่ไหว ในเดือนที่ 2 จึงมีความคิดติดกล้องวงจรปิดไว้ที่บ้านยาย เพื่อให้ยายไม่เหงา และเขาได้ติดตามสุขภาพและความปลอดภัยของยาย ผู้ใจดีคนหนึ่งได้ช่วยสนับสนุนค่าใช้จ่ายนี้

นายนิสสรณ์กล่าวว่า ความกังวลใหญ่ที่สุดของเขาคือสุขภาพของยาย เพราะยายอายุ 85 ปีแล้ว เขากลัวว่ายายจะล้มแล้วไม่มีใครเห็น แต่กล้องวงจรปิดช่วยให้เขาได้เห็นและทักทายยายทุกวัน

หลังจากช่วยเหลือยาย นายนิสสรณ์รู้สึกสบายใจและเข้าใจชีวิตมากขึ้น เขาตระหนักว่าชีวิตไม่ต้องการอะไรมาก เพียงแต่ใช้ชีวิตด้วยความสบายใจ บางครั้งยายจะเศร้าใจเกี่ยวกับการที่ลูก 4 คนจากไป และมักพูดว่าเร็ว ๆ นี้ยายจะทิ้งเขาไป

ในปลายปี ยายบอกว่าสงสัยว่าจะใกล้เสียชีวิตแล้ว เพราะตั้งแต่เกิดมา ยายไม่เคยไปหาหมอสักครั้ง และเมื่อปลายปียายรู้สึกไม่สบาย เขากล่าวว่า "ตั้งแต่ผมเอาความสุขมาให้แกแล้ว แกมีความรู้สึกว่าแกจะจากไปเร็ว แต่ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ แกก็ยังไม่ตายแกบอก ซึ่งแปลกใจว่าทำไมแกยังไม่ตาย" เมื่อนายนิสสรณ์พายายไปเที่ยว ยายบอกว่ารู้สึกว่าอยากมีชีวิตต่อไป และสงสัยว่าทำไมเพิ่งมารู้สึกว่าชีวิตมีคุณค่ามาก เพราะตั้งแต่เกิด ยายไม่เคยเจอสิ่งแบบนี้มาก่อน

ปัจจุบัน แม้ว่าสำนักพัฒนาสังคมและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะเข้ามาดูแลแล้ว นายนิสสรณ์ยังคงยืนยันว่าจะดูแลยายแบบนี้ต่อไป เขาจะช่วยเหลือเท่าที่เขาช่วยเหลือได้ จนถึงช่วงสุดท้ายของชีวิตยาย

เปรียบเทียบตัวเลือก