ฟ้องตำรวจ 7 นายข่มขืนใจหนุ่มมาสด้า ตัดสินผิดตัวที่ด่านตรวจ

นายวัชรินทร์ ภาณุรัตน์ อธิบดีอัยการสำนักงานการสอบสวน เปิดเผยความคืบหน้าคดีที่ยื่นฟ้องตำรวจจราจรกลาง 7 นายในวันที่ 9 มิถุนายน 2569 โดยกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2567 เวลาประมาณตี 2 ที่ด่านตรวจ

ผู้เสียหายคือ นายธนา เกิดศรี ซึ่งเป็นลูกชายของ พ.ต.ท. อดีตข้าราชการตำรวจ เมื่อเขาขับรถมาสด้าสีแดงเข้าด่านตรวจ ตำรวจพบว่าเขาไม่มีแอลกอฮอล์ในร่างกายจึงปล่อยให้ผ่าน

ไม่นานหลังจากนั้น มีรถมาสด้าสีแดงอีกคันหนึ่งขับเข้าเขตด่าน แต่คนขับรถคันนี้มีการดื่มแอลกอฮอล์และไม่เข้าด่านตรวจ ตำรวจจึงแจ้งกันว่ามีรถหลบหนีการตรวจค้น

ทีมตำรวจจับกุมไม่ทราบว่ารถของนายธนาเป็นคนละคันกับรถที่หลบหนี พวกเขาจึงไปปาดหน้าและกระชากตัวนายธนาลงมา เมื่อนายธนาอธิบายว่าตนได้รับการตรวจแล้วและไม่มีแอลกอฮอล์ แต่ตำรวจไม่ฟังและทำร้ายร่างกายเขาจนได้รับบาดเจ็บสาหัส

หากตำรวจได้ตรวจสอบอย่างละเอียดจากกล้องวงจรปิดหรือทะเบียนรถ เหตุการณ์นี้ก็คงจะไม่เกิดขึ้น เพราะมีการบันทึกภาพชัดเจนว่ามีการทำร้ายร่างกายอย่างรุนแรง

นายธนาโทรแจ้งน้องสาว เมื่อน้องสาวมาถึงด่านตรวจ ผู้ปกครองจึงสามารถจดชื่อตำรวจทั้งหมดได้ การตรวจสอบจากกล้องวงจรปิดและตำรวจในด่านตรวจยืนยันว่าเป็นรถคนละคันจริงๆ ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บหนักและต้องนำไปโรงพยาบาลทันที

เนื่องจากพื้นที่เกิดเหตุอยู่ในเขตสถานีตำรวจบางเขน ตำรวจท้องที่จึงรับเรื่องแรก อย่างไรก็ตาม เนื่องจากกรณีนี้เกี่ยวข้องกับพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. 2565 กรมสอบสวนคดีพิเศษและตำรวจบางเขนต่างต้องการดำเนินคดี

ตามกฎหมาย อัยการสูงสุดเท่านั้นที่มีอำนาจชี้ขาดว่าหน่วยงานใดจะเป็นผู้ดำเนินคดี ในที่สุดอัยการสูงสุดได้ชี้ขาดให้กรมสอบสวนคดีพิเศษเป็นผู้ดำเนินการ โดยมีอัยการเข้าไปตรวจสอบกำกับการสอบสวน

ในการสอบสวน ทีมงานได้สัมภาษณ์ผู้เสียหายหลายครั้ง ตรวจสอบแพทย์ และรวบรวมพยานหลักฐาน ผู้เสียหายมีบาดแผลและรอยช้ำที่ใบหน้าและตา โดยต้องรักษาต่อเนื่องเป็นเวลานาน

การสอบสวนพบว่ามีผู้ต้องหา 7 คน ประกอบด้วย ร.ต.อ. 1 นาย ส.ต.อ. 5 นาย และ ส.ต.ท. 1 นาย ทั้งหมดเป็นตำรวจจราจรกลาง

นอกจากนี้ ทีมสอบสวนยังพิจารณาว่าผู้บังคับบัญชาจะต้องรับผิดชอบหรือไม่ เนื่องจากตามมาตรา 42 ของกฎหมายฉบับนี้ ผู้บังคับบัญชาที่รู้เรื่องแล้วปกปิดจะได้รับโทษจำคุกเท่ากึ่งหนึ่ง อย่างไรก็ตาม หลังสอบสวนแล้วพบว่าสารวัตรจราจรที่คุมด่านไม่เกี่ยวข้อง จึงดำเนินคดีเฉพาะตำรวจ 7 นายเท่านั้น

ตำรวจ 7 นายถูกกล่าวหาว่ามีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 157 ฐานเป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2561 มาตรา 172 ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 297 ฐานทำร้ายร่างกายสาหัส ความผิดฐานข่มขืนใจตามมาตรา 309 ความผิดฐานหน่วงเหนี่ยวกักขังตามมาตรา 310 และพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย มาตรา 5

เนื่องจากการกระทำถือว่าร้ายแรง จึงมีโทษจำคุก 5 ถึง 15 ปี เมื่อเข้ามาตรา 5 กระทรวงยุติธรรมจึงต้องเยียวยาชดเชยให้ผู้เสียหายเป็นจำนวนเงิน 5 แสนบาท

หลังจากกรมสอบสวนคดีพิเศษทำสำนวนเสร็จสิ้น ได้ส่งให้พนักงานอัยการสำนักงานปราบปรามการทุจริต อัยการเห็นว่าสำนวนที่ส่งมานี้เป็นผลจากการสอบสวนที่ดี ไม่จำเป็นต้องสอบสั่งเพิ่มเติม จึงออกคำสั่งฟ้องและนำตัวอดีตตำรวจ 7 นายยื่นฟ้องต่อศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบกลางเมื่อวันที่ 23 เมษายนที่ผ่านมา

การสอบคำให้การเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม และศาลนัดตรวจพยานหลักฐานในวันที่ 26 มิถุนายน

นายวัชรินทร์ เตือนเจ้าหน้าที่รัฐทั้งหมดว่า พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหายบังคับใช้มาแล้ว 3 ปี เจ้าหน้าที่ที่มีหน้าที่สืบสวนจับกุมต้องพิจารณากฎหมายฉบับนี้ให้ดี ไม่ควรยังคงมีการขู่บังคับผู้ต้องหา โดยเฉพาะการจับไปยังสถานที่ไม่เป็นทางการ

โทษตามกฎหมายฉบับนี้สูงถึง 15 ปี เจ้าหน้าที่อาจจะลืมหรือเผลอพลั้งพลาดในการปฏิบัติงาน หรือตั้งใจกระทำ ผลสุดท้ายคือถูกออกจากราชการและต้องรับโทษอาญา นายวัชรินทร์ย้ำว่าเห็นมีคดีการกระทำผิดต่อกฎหมายทรมานหรืออุ้มหายมากขึ้น และมีเจ้าพนักงานหลายหน่วยถูกดำเนินคดีตามกฎหมายนี้