ตะกรุดมหาระงับปราบหงสา ของหลวงปู่ใจ วัดเสด็จ อัมพวา เครื่องรางอันทรงคุณวัติ

พระเกจิอาจารย์ชั้นเด่นแห่งลุ่มน้ำแม่กลอง "หลวงปู่ใจ อินทสุวัณโณ" หรือพระราชมงคลวุฒาจารย์ เป็นบุคคลสำคัญในวงการศาสนาสมุทรสงคราม ท่านมีชีวิตที่ทุ่มเทและสร้างสรรค์มากมาย

เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2405 ด้วยชื่อเดิม "ใจ ขำสนชัย" ที่บ้านในตำบลบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ต่อมาครอบครัวของท่านย้ายไปตั้งบ้านเรือนที่ตำบลเหมืองใหม่ อำเภอ อัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

ท่านบวชเป็นพระสงค์เมื่ออายุ 21 ปี ที่พัทธสีมาวัดบางเกาะเทพศักดิ์ โดยมีพระจุ้ยเป็นอุปัชฌาย์ และได้ฉายา "อินทสุวัณโณ" ระหว่างการศึกษาพระปริยัติธรรม ท่านเรียนรู้อักษรไทยและขอมจนได้ความชำนาญ พร้อมศึกษาวิทยาคมต่างๆ และวิชาสมาธิภาวนาจากหลวงปู่ยิ้ม วัดหนองบัว ผู้เป็นเกจิอาจารย์ดังในจังหวัดกาญจนบุรี

พระอาจารย์จุ้ยมองเห็นศักยภาพของท่านและการเรียนรู้ที่ลึกซึ้ง ในพ.ศ. 2434 จึงมอบหมายให้ท่านไปดูแลวัดใหม่ยายอิ่ม ซึ่งเป็นวัดสร้างใหม่ ท่านทุ่มเทกำลังกาย จิตใจ และสติปัญญาในการสร้างสรรค์และพัฒนาวัดแห่งนี้จนกลายเป็นวัดที่ใหญ่โต สวยงาม และเป็นหน้าเป็นตาของจังหวัดสมุทรสงคราม

สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส สมเด็จพระสังฆราชเจ้า วัดบวรนิเวศวิหาร ได้เสด็จตรวจการคณะสงฆ์ในเมืองใหญ่ และมาถึงวัดแห่งนี้ พระองค์จึงประทานนามวัดใหม่ว่า "วัดเสด็จ" พระองค์ทรงมีเมตตาต่อหลวงปู่ใจ จึงประทานทุนทรัพย์ให้จ้างช่างลวงดำเนินการออกแบบและก่อสร้างอุโบสถใหม่ นอกจากนี้ พระบรมวงศานุวงศ์ที่เคยตามเสด็จมาก็ร่วมบริจาคทรัพย์สมทบในการก่อสร้างด้วย

ในสมัยก่อสร้างวัดเสด็จ ท่านต้องเดินทางไปจังหวัดกาญจนบุรีหลายครั้งเพื่อหาซื้อไม้มาใช้ในการก่อสร้าง ท่านล่องเรือไปมาหลายปีกว่าวัดจึงเสร็จสมบูรณ์ ทุกปีท่านจะแวะพักที่วัดหนองบัว นำหมากพลูมาถวายหลวงปู่ยิ้ม ซึ่งท่านเคารพเป็นอย่างมาก

ครั้งหนึ่ง หลวงปู่ยิ้มกล่าวว่า หากสนใจศึกษาวิทยาคมจะยินดีถ่ายทอดให้ ท่านจึงรีบขอเป็นศิษย์ทันที หลวงปู่ยิ้มจึงถ่ายทอดวิชาการสร้างตะกรุดมหาระงับปราบหงสา และตะกรุดลูกอมอันเลื่องลือให้แก่หลวงปู่ใจจนหมดสิ้น

ด้านสมณศักดิ์ ในพ.ศ. 2496 ท่านได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสัญญา พระสุทธิสารวุฒาจารย์ ต่อมาในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2504 ท่านได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นราช พระราชมงคลวุฒาจารย์

ท่านสิ้นพระชนม์เมื่อวันเสาร์ที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2505 ด้วยสิริอายุ 100 ปี พรรษา 78

ตะกรุดมหาระงับปราบหงสา เครื่องรางอันทรงพุทธคุณ

วัตถุมงคลที่เป็นผลงานสำคัญของหลวงปู่ใจ คือ "ตะกรุดมหาระงับปราบหงสา" เครื่องรางที่มีพุทธคุณในการระงับดับภัย เปลี่ยนโชคร้ายให้กลายเป็นสิ่งดี และลดบัญชาทุกข์โศก

ประวัติการสร้างตะกรุดนี้มีต้นกำเนิดในสมัยสมเด็จพระพนรัตน์ วัดป่าแก้ว เป็นเครื่องรางประจำพระวรกายของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ซึ่งใช้ในการออกศึกทำยุทธหัตถี มีชัยชนะเหนือพระมหาอุปราชา มังสามเกียด ทำให้ทหารพม่าแตกทัพไป เหตุเพราะเช่นนี้ ประชาชนจึงเรียกเครื่องรางนี้ว่า "ตะกรุดมหาระงับปราบหงสา" หรือ "ตะกรุดนเรศวรปราบหงสา" สืบมาจนถึงปัจจุบัน

กระบวนการสร้างตะกรุด

การสร้างตะกรุดมหาระงับปราบหงสามีขั้นตอนละเอียดอ่อน เริ่มจากการจารอักขระเลขยันต์ ซึ่งเรียกกันว่า "การเดินยันต์" โดยการเดินยันต์หนึ่งตัวต้องบริกรรมคาถาไปด้วย ส่วนใหญ่เป็นบทสรรเสริญพุทธคุณ

เมื่อลงอักขระเลขยันต์เสร็จเรียบร้อยแล้ว ผู้สร้างจะม้วนให้เป็นแท่งกลม มีช่องว่างตรงกลางไว้ร้อยเชือก จากนั้นพอกด้วยว่านยาคือ ใบไม่รู้นอน 7 ชนิด ประกอบด้วย ใบระงับ ใบผักกระเฉด ใบกระทืบยอด ใบชุมเห็ดเทศ ใบหญ้าใต้ใบ ใบแคขาว และใบสมี เมื่อได้ครบทั้ง 7 อย่าง นำไปสุมไฟให้ไหม้โดยไม่ให้เป็นขี้เถ้า หรือตากให้แห้ง

ต่อมาบดให้ละเอียด นำไปกวนกับน้ำรัก หรือชันยางเรือ ทำเป็นผงสมุก พอกตะกรุด หลังจากพอกยาแล้วนำไปตากให้แห้ง จากนั้นใช้เชือกหรือด้ายดิบถักทับ ลงรักปิดทองเพื่อรักษาตะกรุดให้คงไว้

การปลุกเสกตะกรุดต้องบริกรรมจนสามารถสะกดและระงับให้บริเวณนั้นเงียบสงบ ไม่มีเสียงใดๆ ให้ได้ยิน จึงจะถือว่าเป็นการปลุกเสกที่สมบูรณ์ที่สุด

วัสดุและคุณค่า

ตะกรุดมหาระงับปราบหงสามักจัดสร้างเป็นแผ่นโลหะ ขนาดที่พบส่วนใหญ่ระหว่าง 6.5 ถึง 7 นิ้ว เนื้อหลักมีทองคำ เงิน ทองแดง และตะกั่ว

ในวงการนักนิยมเครื่องรางของขลัง ตะกรุดตำรับนี้ถือว่าหายากมาก ไม่ว่าจะเป็นตะกรุดเนื้อเงินเพียงอย่างเดียวก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหามาบูชาติดตัวได้ เนื่องจากจำนวนที่สร้างน้อยมาก