การร้องขอตรวจสอบ ป.ป.ช. กลายเป็นการทดสอบศรัทธาต่อสถาบัน

ภูมิทัศน์การเมืองไทยกำลังเข้าสู่ระยะการตรวจสอบที่มีนัยสำคัญ เมื่อพรรคประชาชนนำโดยนายณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ ร่วมมือกับพรรคประชาธิปัตย์และสมาชิกวุฒิสภาจำนวนหนึ่ง ยื่นคำร้องตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 236 ขอให้ประธานรัฐสภาส่งเรื่องต่อประธานศาลฎีกา เพื่อแต่งตั้งคณะไต่สวนตรวจสอบการปฏิบัติหน้าที่ของสำนักงานคณะกรรมการต่อต้านคอร์รัปชัน (ป.ป.ช.)

เรื่องราวนี้เกี่ยวข้องกับการที่ ป.ป.ช. ยกคำร้องคดีซุกหุ้นของนายศักดิ์สยาม ชิดชอบ ฝ่ายค้านแสดงข้อกังวลว่าการตรวจสอบดังกล่าวอาจไม่ครบถ้วน โปร่งใส และเป็นอิสระอย่างแท้จริง

ฝ่ายค้านนำเสนออ้างการไต่สวนที่ไม่รอบด้าน การใช้ดุลพินิจที่อาจขัดแย้งกับการวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ การเปิดเผยข้อมูลที่ล่าช้า และการมองข้ามประเด็นขัดกันแห่งผลประโยชน์ พรรคประชาธิปัตย์เพิ่มเติมว่า หากบริษัทที่ศาลรัฐธรรมนูญเคยตัดสินว่าเกี่ยวข้องกับนายศักดิ์สยามได้รับงานจากหน่วยงานที่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของเขา นี่คือประเด็นที่ควรได้รับการตรวจสอบอย่างจริงจัง

ในมิติกฎหมาย ยังไม่มีข้อสรุปใด ๆ แต่ในมิติการเมือง เรื่องนี้เป็นการทดสอบความจริงใจของสถาบันหลายแห่ง โดยเฉพาะประธานรัฐสภา

ตามรัฐธรรมนูญ ประธานรัฐสภาไม่มีอำนาจในการตัดสินว่า ป.ป.ช. ถูกหรือผิด แต่มีหน้าที่พิจารณาว่าคำร้องและหลักฐานที่นำเสนอมีเหตุอันควรสงสัยเพียงพอที่จะส่งต่อให้ศาลฎีกาดำเนินการตรวจสอบหรือไม่

หากประธานรัฐสภาตัดสินใจส่งต่อเรื่องนี้ ก็จะเปิดทางให้กระบวนการตรวจสอบดำเนินไปอย่างเปิดเผย และช่วยยุติข้อสงสัยของสังคม อย่างไรก็ตาม หากปฏิเสธการส่งต่อ คำถามจะเกิดขึ้นทันที เกี่ยวกับเหตุผลและว่าการใช้ดุลพินิจนั้นสอดคล้องกับหลักการปกครองตามกฎหมายหรือไม่

กลยุทธ์ของฝ่ายค้านนี้ไม่ใช่เพียงการตรวจสอบ ป.ป.ช. หรือคดีของนายศักดิ์สยามเท่านั้น แต่ยังเป็นการเปิดโอกาสให้สังคมประเมินความเชื่อมโยงระหว่างประธานรัฐสภา ป.ป.ช. และนายศักดิ์สยาม ว่ามีความสัมพันธ์ในทางใดหรือไม่

จากเรื่องนี้ สังคมจะสามารถตัดสินได้ว่าแนวคิด "ระบอบสีน้ำเงิน" เป็นเพียงวาทกรรมทางการเมือง หรือว่ามีอยู่จริงในโครงสร้างอำนาจการเมืองปัจจุบัน