รองหัวหน้าพรรคกล้าธรรมเรียกร้องทบทวนเกณฑ์ตัดสิทธิบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ

รองหัวหน้าพรรคกล้าธรรมวิพากษ์นโยบายสวัสดิการแห่งรัฐ

น.อ.อนุดิษฐ์ นาครทรรพ รองหัวหน้าพรรคกล้าธรรม ออกมาวิจารณ์มาตรการตัดสิทธิบัตรสวัสดิการแห่งรัฐที่เกี่ยวข้องกับการลดหย่อนภาษีของบุตร โดยเรียกร้องให้รัฐบาลทบทวนนโยบายดังกล่าว

ชี้มาตรการเข้มงวดเกินไป

แม้ว่าน.อ.อนุดิษฐ์ยอมรับว่าการจัดระเบียบสวัสดิการของรัฐเพื่อให้งบประมาณตกถึงผู้ที่เดือดร้อนจริง ๆ นั้นสำคัญ แต่เขาชี้ว่ากฎเกณฑ์ปัจจุบันเข้มงวดเกินความจำเป็น เนื่องจากกำหนดให้ผู้สูงอายุถูกตัดสิทธิทันทีหากบุตรนำชื่อไปใช้ลดหย่อนภาษี พร้อมกับการตรวจสอบย้อนหลังและให้ผู้ได้รับผลกระทบยื่นอุทธรณ์ด้วยตนเอง

ผู้บริหารพรรคกล้าธรรมระบุว่าแนวทางนี้ไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงของสังคมไทยและขาดความยืดหยุ่นที่จำเป็น

ค่าใช้สอยต่อวันไม่ถึง 100 บาท

น.อ.อนุดิษฐ์ชี้ให้เห็นว่าการใช้เกณฑ์แบบเหมารวมนั้นไม่ได้พิจารณาโครงสร้างความยากจนที่แท้จริง เนื่องจากสิทธิลดหย่อนภาษีจากการเลี้ยงดูบิดามารดามีมูลค่าเพียง 30,000 บาทต่อปี คิดเป็นประมาณ 2,500 บาทต่อเดือน หรือวันละไม่ถึง 100 บาท ซึ่งไม่เพียงพอต่อค่าครองชีพและค่ารักษาพยาบาล

"หากรัฐบาลใช้เกณฑ์นี้ตัดสิน เท่ากับบีบให้ครอบครัวรายได้น้อยต้องเลือกระหว่างสิทธิลดหย่อนภาษีของลูก กับเงินช่วยเหลือที่พ่อแม่จำเป็นต้องใช้ประทังชีวิต" น.อ.อนุดิษฐ์กล่าว

ภาระตกบนผู้สูงอายุ

นอกจากนี้ น.อ.อนุดิษฐ์ยังวิจารณ์แนวทางการดำเนินการของภาครัฐที่เน้นการตรวจสอบย้อนหลังและผลักภาระให้ประชาชนพิสูจน์ตนเอง โดยเฉพาะผู้สูงอายุที่อาจต้องเดินทางไปยื่นอุทธรณ์ หรือแจ้งความยืนยันว่าบุตรไม่ได้เลี้ยงดูจริง เพื่อรักษาสิทธิ

"การผลักให้พ่อแม่วัยชราต้องดิ้นรนพิสูจน์ความเดือดร้อนของตนเอง ไม่ใช่วิธีการบริหารจัดการสวัสดิการที่มีประสิทธิภาพ แต่กลับเป็นการสร้างภาระ สร้างความรู้สึกไม่เป็นธรรม และอาจก่อให้เกิดรอยร้าวภายในครอบครัวโดยไม่จำเป็น" เขากล่าว

เสนอแนวทางใหม่

รองหัวหน้าพรรคกล้าธรรมเสนอให้รัฐบาลนำระบบฐานข้อมูลดิจิทัลมาบูรณาการร่วมกับข้อมูลระดับพื้นที่ผ่านกลไกชุมชน ฝ่ายปกครอง องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน เพื่อประเมินสถานะความเดือดร้อนของครอบครัวอย่างรอบด้านและตรงกับข้อเท็จจริง มากกว่าการใช้เกณฑ์เดียวตัดสินสิทธิของประชาชนทั้งประเทศ

น.อ.อนุดิษฐ์ย้ำว่าการบริหารนโยบายสาธารณะที่ดีควรตั้งอยู่บนความสมดุลระหว่างหลักเกณฑ์ทางกฎหมายกับความเข้าใจในชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชน เรียกร้องให้รัฐบาลทบทวนมาตรการอย่างรอบคอบ เพื่อไม่ให้ผู้สูงอายุกลายเป็นผู้รับผลกระทบจากนโยบายที่ขาดมิติความเป็นมนุษย์