พรรคประชาชนเรียกร้องให้รัฐบาลเตรียมทีมกฎหมายระดับโลกรับมือกรณี UNCLOS

นายสรศักดิ์ สมรไกรสรกิจ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากบัญชีรายชื่อพรรคประชาชน ได้วิจารณ์การจัดการข้อพิพาททางทะเลของรัฐบาล ท่ามกลางการที่กัมพูชาเสนอใช้กระบวนการประนอมภาคบังคับตามอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล (UNCLOS)

สรศักดิ์ได้วิเคราะห์ว่าแถลงการณ์ของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศนายสีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว ที่พยายามนำเสนอว่าไทยเข้าสู่กระบวนการด้วยความเต็มใจ อาจเป็นเพียงการบรรเทาแรงกระแทกทางการเมืองเท่านั้น เพราะในมุมมองทางกฎหมาย คำว่า "ภาคบังคับ" หมายความว่าไทยไม่มีทางปฏิเสธการเข้าสู่กระบวนการ หากไทยไม่ตั้งผู้ประนอมภายใน 21 วัน สหประชาชาติจะแต่งตั้งตัวแทนให้โดยอัตโนมัติ

ปัญหาจากการยกเลิก MOU 44

สรศักดิ์ได้ระบุประเด็นเชิงยุทธศาสตร์ที่น่าเป็นห่วงสามประการ ประการแรก การที่ไทยประกาศยกเลิก MOU 44 ฝ่ายเดียวโดยอ้างว่าจะเจรจาใหม่ แต่ไม่ได้นำเสนอกรอบการเจรจาที่เป็นรูปธรรม ส่งผลให้กัมพูชาสามารถอ้างในเวทีสากลว่าไทยปิดประตูการเจรจาทวิภาคี จึงมีสิทธิ์ดำเนินการต่ออย่างอิสระ

ประการที่สอง นายสีหศักดิ์อ้างว่ากระบวนการประนอมจะจำกัดเพียงเรื่องเส้นเขตแดนเท่านั้น และไม่เห็นด้วยการพ่วงพื้นที่พัฒนาร่วม (JDA) เข้ามา แต่สรศักดิ์ชี้ว่านี่มองข้ามบทบัญญัติของ UNCLOS มาตรา 74(3) และ 83(3) ที่ระบุชัดว่าระหว่างการเจรจาเรื่องเขตแดน รัฐภาคีต้องพยายามทำความตกลงชั่วคราวเชิงปฏิบัติ ซึ่งก็คือ JDA นั่นเอง

ความเสี่ยงจากระยะเวลา

ประการที่สาม สรศักดิ์ตั้งข้อสงสัยต่อการอ้างว่ากระบวนการนี้ใช้เวลาเพียง 2 ปี ในขณะที่การเจรจาทวิภาคีภายใต้ MOU 44 มาเกือบ 20 ปีไม่มีความคืบหน้า เขาเสนอคำถามว่าจะมั่นใจได้อย่างไรว่าการเจรจาแบบไม่มีกรอบจะเสร็จภายในระยะเวลาดังกล่าว

สรศักดิ์ได้พิจารณาแบบจำลองของข้อพิพาทระหว่างติมอร์-เลสเตกับออสเตรเลีย ที่รัฐบาลนำมาเป็นตัวอ้างอิง โดยชี้ว่าแม้ผลลัพธ์ของคณะกรรมการประนอมจะไม่มีผลผูกมัดทางกฎหมาย แต่เนื้อหาที่ออกมากลายเป็นบรรทัดฐาน และแรงกดดันจากสังคมโลกทำให้ออสเตรเลีย ซึ่งเป็นประเทศใหญ่ต้องยอมถอยและลงนามในความตกลงกับติมอร์-เลสเตในที่สุด ดังนั้นรัฐบาลไทยจึงต้องศึกษาผลกระทบอย่างลึกซึ้ง

การเตรียมตัวของไทย

สรศักดิ์ย้ำว่าภายในระยะเวลา 21 วันที่ไทยต้องส่งรายชื่อนักกฎหมายระหว่างประเทศ 2 คนเพื่อเป็นผู้ประนอมฝ่ายไทย พรรคประชาชนหวังว่ารัฐบาลจะเลือกบุคคลที่มีความเชี่ยวชาญในระดับสากลอย่างแท้จริง ไม่ใช่เลือกนักกฎหมายที่ไม่กล้าขัดความต้องการ

เขายังเรียกร้องให้รัฐบาลวางยุทธศาสตร์เชิงรุกทางการทูต เพื่อไม่ให้ประเทศไทยตกเป็นจำเลยในสายตาของชาวโลก และจัดสรรงบประมาณอย่างมากมายเพื่อต่อสู้ในกระบวนการนี้ เพื่อให้สามารถรักษาผลประโยชน์ของชาติได้ตามที่ประชาชนคาดหวัง