อาลัยพระมงคลโมลี หลวงปู่บุญ เจ้าอาวาสวัดทุ่งเหียง ผู้มีน้ำใจสูงสงค์

วงศ์ศาสนาและผู้ศรัทธาชาวชลบุรีต่างเศร้าสลดใจ เมื่อได้รับข่าวว่า พระมงคลโมลี หรือหลวงปู่บุญ โสภโณ ผู้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดทุ่งเหียง ตำบลหมอนนาง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ได้สิ้นสุดการมีชีวิตอย่างสงบสุขในเวลา 18.35 น. ของวันที่ 31 พฤษภาคม 2569 ที่อายุ 95 ปี และพรรษาครบ 73 พรรษา

ประวัติศาสตร์ชีวิตเต็มไปด้วยเมตตา

หลวงปู่บุญเกิดในวันศุกร์ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2474 ที่บ้านหนองม่วง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี เมื่อถึงวัยที่เหมาะสม ท่านได้บวชเข้าพิธีอุปสมบท โดยมีพระครูพินิจสมาจาร หรือหลวงพ่อโด่ จากวัดนามะตูม เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูสาธรขันติธรรมเป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์ห่อจากวัดหนองม่วงเป็นพระอนุสาวนาจารย์

ท่านศึกษาพระปริยัติธรรมด้วยความมุ่งมั่นและขยัน นอกจากนี้ยังแสดงความสนใจอย่างมากในวิทยาคมโดยธุดงค์ โดยได้ไปศึกษาวิชาอาคมจากพระเกจิผู้ทรงคุณวุฒิหลายท่าน ได้แก่ หลวงปู่เส็งจากวัดประจันตคาม หลวงพ่อเอียจากวัดบ้านด่านศิษย์สายหลวงปู่ศุขจากวัดปากคลองมะขามเฒ่า หลวงพ่อจ้อยจากวัดบ้านโนน และหลวงพ่อคงจากวัดวังสรรพรส เป็นต้น

ในยุคเป็นพระภิกษุหนุ่ม หลวงปู่บุญเคยพำนักอยู่ที่วัดระฆังโฆสิตาราม ซึ่งเป็นต้นตำรับของพระสมเด็จและศูนย์กลางวิชาพระเครื่องมงคลที่มีชื่อเสียง โดยพักอยู่กับหลวงปู่นาคและได้มีโอกาสศึกษาวิชากับหลวงปู่หิน โดยเฉพาะการเขียนและลบผงพุทธคุณ ท่านได้รับเมตตาจากพระเถระผู้ใหญ่ที่มอบทั้งพระสมเด็จและผงสมเด็จจากวัดระฆัง พร้อมด้วยสูตรการเขียนและลบผงตามตำรับของพระพุฒาจารย์โต พรหมรังสี

ศรัทธาในหลวงพ่อแก้วและการสร้างพระเครื่อง

ต่อมา หลวงปู่บุญได้มีความศรัทธาอย่างลึกซึ้งต่อหลวงพ่อแก้ว จากวัดเครือวัลย์ ซึ่งถือเป็นพระเกจิผู้เชี่ยวชาญด้านวัตถุมงคลพระปิดตาอันดับหนึ่งของประเทศไทย ท่านเพียรพยายามศึกษาวิชาการสร้างพระตามตำรับด้วยความขยัน และได้รับเมตตาจากหลวงพ่อบ๊วยจากวัดเครือวัลย์ที่มอบผงเก่าของหลวงพ่อแก้ว ซึ่งเป็นต้นตำรับขนานแท้และดั้งเดิม ไว้ให้ท่านอย่างดี

ในปีพุทธศักราช 2551 วัดทุ่งเหียงได้จัดการสร้างพระปิดตาหลวงพ่อแก้ว พิมพ์นิยมหลังแบบ รุ่นไตรมาส 2551 โดยนำผงเก่านี้มาเป็นส่วนผสม จึงสามารถกล่าวได้ว่าหลวงปู่บุญเป็นพระเกจิรูปสุดท้ายในสายหลวงพ่อแก้วจากวัดเครือวัลย์

ท่านยังมีความใกล้ชิดกับหลวงปู่เปี่ยม อดีตเจ้าอาวาสวัดทุ่งเหียง ศิษย์ในสายหลวงปู่ทองจากวัดราชโยธา ซึ่งท่านทั้งสองได้ร่วมกันถ่ายทอดวิทยาคมและดูแลงานวัดวาอารามอย่างเอาใจใส่

ศิลปะการสร้างพระเครื่องและความรู้เกี่ยวกับสมุนไพร

ด้านการสร้างวัตถุมงคลและพระเครื่อง หลวงปู่บุญได้มอบให้แก่หมู่คณะศิษย์และผู้ศรัทธา ตั้งแต่ตะกรุด เหรียญ จนถึงพระเครื่อง ซึ่งล้วนแต่มีคุณภาพและโดดเด่นทั้งสิ้น

นอกจากนี้ ท่านยังมีความรู้พื้นฐานด้านสมุนไพรและว่านยาต่างๆ สามารถวินิจฉัยลักษณะและสรรพคุณได้อย่างถูกต้อง ดังนั้น เมื่อสร้างพระเครื่องและวัตถุมงคล ท่านจึงนำความรู้เหล่านี้มาประสมมวลสาร โดยรวมว่านสมุนไพรชนิดต่างๆ นับร้อยชนิด กาฝากหลายชนิด เกสรจำนวน 108 เกสร และวัตถุศักดิ์สิทธิ์อื่นๆ

ตำแหน่งและสมณศักดิ์

ในปีพุทธศักราช 2524 ท่านได้รับพระราชทานแต่งตั้งสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตร เจ้าอาวาสวัดราษฎร์ชั้นโท ต่อมาในปีพุทธศักราช 2533 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตร เจ้าอาวาสวัดราษฎร์ชั้นเอก ในราชทินนามเดิม และในปีพุทธศักราช 2558 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญยก ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ที่พระมงคลโมลี

บุญคุณต่อสังคมและเยาวชนชาวเขา

นอกจากการประกอบศาสนกิจและการสร้างพระเครื่องแล้ว หลวงปู่บุญยังแสดงจิตสำนึกด้านสังคมสงเคราะห์ โดยไม่สามารถทนเห็นเด็กน้อยตกอยู่ในความลำบากและขาดโอกาสในชีวิต

ย้อนกลับไปในปีพุทธศักราช 2529 ท่านได้จาริกธุดงค์ไปทางภาคเหนือบนดอยสูง เช่น ดอยปางอุ๋ง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นท้องถิ่นที่ห่างไกลและยากจน ชาวเขาอยู่ในสภาวะตามมีตามเกิด เด็กชาวเขาขาดโอกาสทางการศึกษา

ด้วยจิตใจที่เต็มไปด้วยเมตตา เมื่อเห็นสภาวะทุกขเวทนาของผู้ยากไร้ที่ขาดปัจจัยพื้นฐานในการดำรงชีพ ถูกสังคมทอดทิ้ง และไม่สามารถพูด เขียน อ่านภาษาไทยได้อย่างสมบูรณ์ ท่านจึงตัดสินใจนำเด็กชาวเขาเดินทางมาอุปการะเลี้ยงดู และจัดให้เรียนหนังสือที่วัดทุ่งเหียง เพื่อให้เด็กๆ มีโอกาสในการศึกษาและพัฒนาตนเอง

พิธีถวายสวดพระอภิธรรม

ศิษยานุศิษย์และผู้ศรัทธาของหลวงปู่บุญได้กำหนดบำเพ็ญกุศลสวดพระอภิธรรมถวายเป็นระยะเวลาระหว่างวันที่ 4-12 มิถุนายน 2569 เวลา 19.30 น. ณ ศาลาการเปรียญวัดทุ่งเหียง ตำบลหมอนนาง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี โดยตั้งบำเพ็ญกุศลศพเป็นระยะเวลา 100 วัน