รัฐบาลเผชิญความท้าทายแม้ปล่อยโครงการ "ไทยช่วยไทย พลัส"

ท่ามกลางสถานการณ์ราคาพลังงานโลกที่ผันผวน รัฐบาลได้นำร่องโครงการช่วยเหลือประชาชนที่ชื่อว่า "ไทยช่วยไทย พลัส" โดยมีการแบ่งเบาภาระค่าครองชีพระหว่างรัฐและประชาชน โดยรัฐบาลสนับสนุนสัดส่วน 60 เปอร์เซนต์และประชาชนจ่ายเองอีก 40 เปอร์เซนต์

ตามรายละเอียดมาตรการ รัฐบาลจะจ่ายให้แก่ประชาชนอายุ 18 ปีขึ้นไปคนละ 1,000 บาทต่อเดือน เป็นระยะเวลา 4 เดือน รวมเป็น 4,000 บาท นอกจากนี้ยังเพิ่มเงินสงเคราะห์สำหรับผู้ถือบัตรประชาชนจน กว่า 13 ล้านคน จากเดิมเดือนละ 300 บาท เป็น 1,000 บาท โดยใช้ระยะเวลาเดียวกัน

เมื่อปิดการลงทะเบียนแล้ว ผลสำรวจแสดงว่าประชาชนเข้าร่วมโครงการจำนวน 26.04 ล้านคน จากจำนวนที่รัฐบาลคาดการณ์ไว้ 30 ล้านคน สถานการณ์สังคมโดยรวมแสดงความพึงพอใจในระดับหนึ่ง เนื่องจากมาตรการนี้มีผลช่วยบรรเทาความเดือดร้อนจากการเพิ่มขึ้นของค่าครองชีพ

ด้านการประกอบการค้า ตัวแทนธุรกิจตอบรับการเข้าร่วมโครงการอย่างกว้างขวาง มีร้านค้าลงทะเบียนกว่า 1 ล้านแห่ง ซึ่งแสดงให้เห็นว่ามาตรการนี้ได้รับการสนับสนุนจากภาคเอกชน

อย่างไรก็ตาม ความเป็นจริงก็มีมิติอื่นที่ต้องพิจารณา โครงการนี้ได้รับการสนับสนุนจากเงินกู้ตามพระราชกฤษฎีกา จำนวนทั้งสิ้น 4 แสนล้านบาท แบ่งเป็นสองส่วน คือ 2 แสนล้านบาทสำหรับการดำเนินการ "ไทยช่วยไทย พลัส" และ 2 แสนล้านบาทอีกส่วนหนึ่งเพื่อจัดระบบพลังงานของประเทศ

การกู้เงินจำนวนมหาศาลนี้หมายความว่าหนี้สาธารณะจะเพิ่มขึ้น และภาระการชำระหนี้ในที่สุดจะตกอยู่บนบ่าของประชาชนทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นในรูปแบบของภาษีสรรพสามิตหรือภาษีต่างๆ ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าไม่มีสิ่งใดที่ฟรีแม่นแน่ในชีวิตจริง

สำหรับประเมินผลภาพรวมของรัฐบาล ผลสำรวจความคิดเห็นล่าสุดบ่งชี้ว่าสถานการณ์ยังคงน่าเป็นห่วง ประชาชนยังคงกังวลต่อเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน ขณะเดียวกัน รัฐบาลเองก็ต้องเผชิญกับการตรวจสอบอย่างเข้มข้นจากฝ่ายค้านในหลายประเด็น

แม้แต่มาตรการ "ไทยช่วยไทย พลัส" เองก็ถูกตั้งข้อสงสัยจากหลายฝ่าย ว่าการใช้จ่ายเงินนั้นเกิดประโยชน์อย่างแท้จริงหรือไม่ และยังมีกลุ่มประชาชนจำนวนหนึ่งที่ไม่ได้ประโยชน์จากมาตรการนี้อยู่

ประเด็นที่ต้องไตร่ตรองต่อไปคือ เมื่อโครงการนี้สิ้นสุดลงแล้ว รัฐบาลจะจัดการกับสถานการณ์เศรษฐกิจและภาระหนี้ที่ตามมาอย่างไร และจะมีมาตรการใดต่อไปเพื่อรองรับความเป็นอยู่ของประชาชนในระยะยาว