นักศึกษาปริญญาตรีถูกบังคับลาออกหลังเรียนไปแล้ว วิทยาลัยอ้างตรวจวุฒิผิดพลาด

วิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดตรังเกิดการขัดแย้งกับนักศึกษาหญิงอายุ 23 ปี หลังจากบังคับให้เธอเซ็นใบลาออกจากการศึกษาเพียงไม่กี่วันหลังจากเข้าเรียน ประเด็นเรื่องนี้ถูกนำเสนอต่อสื่อมวลชนเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2569

นักศึกษาคนดังกล่าวเข้าสมัครเรียนระดับปริญญาตรีสาขาบัญชี ชั้นปีที่ 1 ภาคค่ำ เมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2569 เธอได้ยื่นเอกสารครบถ้วนและชำระค่าสมัคร 200 บาท โดยสอบถามฝ่ายทะเบียนอย่างชัดเจนว่าสามารถเทียบโอนหน่วยกิตได้หรือไม่ เนื่องจากเธอจบปวส.สาขาเทคโนโลยีการบริการฐานวิทยาศาสตร์ (MICE) จากวิทยาลัยในจังหวัดพังงา ด้วยเกรดเฉลี่ย 3.05 และไม่ได้จบบัญชีโดยตรง ฝ่ายทะเบียนยืนยันว่าสามารถสมัครเรียนได้

เมื่อวันที่ 2 เมษายน 2569 นักศึกษาเข้ารายงานตัวและชำระค่าเทอม 11,550 บาท รวมถึงค่าชุดและอุปกรณ์ต่างๆ อาจารย์ 2 คนตรวจสอบเอกสารและยืนยันว่าถูกต้องครบถ้วน ในวันที่ 18 พฤษภาคม เธอเข้าร่วมประชุมเปิดภาคเรียน และเริ่มเข้าเรียนตามปกติในวันที่ 19 พฤษภาคม อาจารย์ยังแจ้งให้เธอยื่นขอทุนการศึกษา ซึ่งเธอดำเนินการในวันที่ 20 พฤษภาคม

อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 22 พฤษภาคม อาจารย์โทรศัพท์แจ้งให้นักศึกษาเข้าไปเซ็นใบลาออก โดยให้เหตุผลว่าวิทยาลัยตรวจสอบวุฒิผิดพลาด เนื่องจากเธอไม่ได้จบบัญชีมาโดยตรง นักศึกษารู้สึกตกใจและสับสน จึงตอบตกลงไปก่อน แต่ภายหลังได้สอบถามผู้ใหญ่และศึกษาข้อมูลเพิ่มเติม จนทราบว่าการเซ็นใบลาออกถือเป็นการลาออกโดยสมัครใจ ทำให้เธอไม่สามารถเรียกร้องสิทธิหรือค่าเสียหายได้ จึงตัดสินใจไม่ลงนาม

เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม นักศึกษาเดินทางไปที่ฝ่ายทะเบียน แต่ไม่ได้รับคำขอโทษตามที่คาดหวัง กลับถูกยื่นเอกสารให้เซ็นลาออกพร้อมน้ำเสียงที่ไม่เหมาะสม เธอปฏิเสธและสอบถามว่าผู้อำนวยการรับทราบหรือไม่ ฝ่ายทะเบียนแจ้งว่าต้องเซ็นเอกสารก่อน จึงจะรายงานให้ผู้บริหารทราบ

มีการเรียกนักศึกษาเข้าไปพูดคุยอีกครั้งโดยมีรองผู้อำนวยการและครูประจำแผนกร่วมรับฟัง เธอชี้แจงถึงผลกระทบที่เกิดขึ้นและเรียกร้องค่าเสียหาย 30,000 บาท แต่วิทยาลัยเสนอคืนเพียงค่าลงทะเบียน 11,550 บาท และค่าชุดกับอุปกรณ์ประมาณ 1,000 บาท โดยให้เหตุผลว่าไม่มีระเบียบรองรับการเยียวยาหรือชดเชยความเสียหายแก่นักศึกษา

ระหว่างการพูดคุย มีอาจารย์คนหนึ่งระบุว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่คนเพียง 4 คนจะตัดสินได้ เพราะเกี่ยวข้องกับชื่อเสียงของวิทยาลัยและความรู้สึกของนักศึกษา

รองผู้อำนวยการนัดหมายให้นักศึกษาพูดคุยอีกครั้งในวันที่ 29 พฤษภาคม และขอไม่ให้มีการแจ้งความหรือฟ้องร้องในช่วงเวลาดังกล่าว แต่เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ฝ่ายทะเบียนส่งข้อความและโทรศัพท์แจ้งให้เธอเข้าไปเซ็นเอกสารรับเงินคืนและใบลาออก ระบุว่าไม่จำเป็นต้องเข้าพบตามนัดเดิมเนื่องจากอาจารย์ติดประชุม

ปัจจุบันวิทยาลัยยังไม่มีการติดต่อกลับมาเพิ่มเติม นักศึกษายังคงมีสถานะเป็นนักศึกษาเนื่องจากยังไม่ได้เซ็นใบลาออก แต่ได้รับการแจ้งให้ไม่ต้องมาเรียน ส่งผลให้ปีนี้ไม่สามารถเรียนต่อได้และเสียเวลาไป 1 ปีเต็ม

นักศึกษาเล่าว่าตั้งใจเรียนต่อปริญญาตรีเพื่อนำวุฒิไปใช้สมัครงานในสายโรงแรมซึ่งมีรายได้ดี หากวิทยาลัยแจ้งตั้งแต่ต้นว่าไม่สามารถใช้วุฒิดังกล่าวสมัครเรียนได้ เธอก็คงไม่ดันทุรังเข้ามาเรียน วิทยาลัยเสนอให้ย้ายไปเรียนสาขาอิเล็กทรอนิกส์หรือไปสมัครเรียนที่อื่นแทน แต่เธอมองว่าไม่ใช่การรับผิดชอบที่เหมาะสม เพราะเป้าหมายคือเรียนปริญญาตรีสาขาบัญชี

นักศึกษาออกมาร้องเรียนเพราะรู้สึกว่าไม่ได้รับความเป็นธรรมและสูญเสียโอกาสทางการศึกษา ที่ผ่านมาได้พยายามทำงานหาเงินเรียนด้วยตัวเอง จำนำรถ รวมต้นรวมดอก 25,000 บาท ลาออกจากงานประจำ เช่าห้องพัก และทำงานพาร์ทไทม์เพื่อหาเงินจ่ายค่าเทอม แต่สุดท้ายกลับต้องกลายเป็นหนี้

หลังจากโพสต์เรื่องราวดังกล่าวลงบนโซเชียลมีเดีย มีรุ่นพี่หลายคนติดต่อเข้ามาระบุว่าเคยประสบเหตุในลักษณะเดียวกัน ทำให้นักศึกษาตั้งคำถามว่าหากไม่มีใครออกมาเรียกร้อง จะมีนักศึกษาอีกกี่คนที่ต้องได้รับผลกระทบเช่นเดียวกัน

นักศึกษาเรียกร้องให้วิทยาลัยออกมาชี้แจงอย่างชัดเจนว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นความผิดพลาดของวิทยาลัย ไม่ใช่ความผิดของเธอ และมองว่าการคืนเพียงค่าเทอมไม่สามารถชดเชยผลกระทบที่เกิดขึ้นได้ เพราะภาระและปัญหาทั้งหมดกลับตกอยู่ที่เธอเพียงฝ่ายเดียว

"ถ้าหนูมีเงิน หนูคงเลือกเรียนมหาวิทยาลัยไปแล้ว แต่นี่เพราะไม่มีเงิน จึงดิ้นรนมาเรียนต่อที่นี่ แต่สุดท้ายกลับต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ ส่วนเงิน 30,000 บาท ที่เรียกร้องไป ก็ไม่ได้คิดเกินจริง เพราะตั้งใจจะนำไปเป็นทุนตั้งต้นในการเริ่มต้นใหม่เท่านั้น" นักศึกษากล่าว

ขณะนี้รอการชี้แจงจากวิทยาลัยดังกล่าว