คณะกรรมาธิการพัฒนาการเมืองวุฒิสภา เตรียมพบประธานศาลรัฐธรรมนูญเพื่อหารือการจัดตั้งคูหาเลือกสสร.

เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2569 นายนรเศรษฐ์ ปรัชญากร ประธานคณะกรรมาธิการการพัฒนาการเมือง การมีส่วนร่วมของประชาชน สิทธิมนุษยชน สิทธิเสรีภาพ และการคุ้มครองผู้บริโภค ของวุฒิสภา เปิดเผยว่า คณะกรรมาธิการได้ส่งหนังสือขอเข้าพบนายนครินทร์ เมฆไตรรัตน์ ประธานศาลรัฐธรรมนูญ

การพบปะดังกล่าวมีวัตถุประสงค์เพื่อหารือเรื่องคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญที่ 18/2568 ซึ่งมีข้อกำหนดเกี่ยวกับสิทธิของประชาชนในการเลือกผู้ร่างรัฐธรรมนูญโดยตรง

นายนรเศรษฐ์ชี้ให้เห็นว่า ประเด็นสำคัญที่ต้องแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ โดยแก้ไขมาตรา 256 และเพิ่มบทบัญญัติใหม่เพื่อจัดตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญ ประเด็นแรกที่ต้องถกเถียงคือ ความสามารถในการจัดตั้งคูหาเลือกสสร.ได้หรือไม่

"ฉันและคณะกรรมาธิการต้องการค้นหาคำตอบ จึงติดต่อขอพบประธานศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการเพื่อปรึกษาหารือว่าคำวินิจฉัยที่ออกมานั้นมีขอบเขตครอบคลุมเพียงใด นี่คือความพยายามในการหาทางออก" นายนรเศรษฐ์กล่าว

เขาเสริมว่า หากตัดสินใจเองว่าไม่อนุญาตให้มีคูหา เมื่อรัฐธรรมนูญแก้ไขออกมาอาจไม่ได้รับการยอมรับจากประชาชน และการจำกัดการมีส่วนร่วมตั้งแต่เริ่มต้นอาจส่งผลกระทบต่อความชอบธรรมของเอกสารนั้น

เกี่ยวกับร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญที่ตนเสนอ นายนรเศรษฐ์กล่าวว่า มีมุมมองที่แตกต่างจากพรรคภูมิใจไทยและพรรคประชาชน โดยเน้นการสร้างกระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชนในช่วงกลางของกระบวนการ เพื่อให้ประชาชนมีความมั่นใจ หลังจากความกังวลเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิในการเลือกคูหา

นายนรเศรษฐ์อธิบายว่า จำเป็นต้องออกแบบการมีส่วนร่วมที่มีความหมายต่อประชาชน หากมีประเด็นที่ลึกซึ้งหรือมีความเห็นต่างกัน ควรจัดทำประชามติหรือนำประเด็นนั้นไปประชามติพร้อมกันเพื่อสร้างฉันทามติและหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง ปัจจุบันเขาอยู่ระหว่างการร่างเนื้อหา ก่อนขอเสียงจากวุฒิสภาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร โดยต้องได้รับการสนับสนุนจากอย่างน้อย 140 ชื่อจึงจะสามารถเสนอต่อรัฐสภาได้

เมื่อถามถึงความเป็นไปได้ที่มีผู้ยื่นญัตติให้ศาลรัฐธรรมนูญชี้ขาดเรื่องการมีส่วนร่วมของประชาชนผ่านคูหาเลือก นายนรเศรษฐ์ตอบว่า เป็นไปได้ แต่รัฐสภาต้องหารือกัน หากไม่รีบเร่งและต้องการความชัดเจนในกระบวนการ ควรชะลอการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญไว้ก่อน

นายนรเศรษฐ์กล่าวเพิ่มเติมว่า บางคนมองว่าประเด็นนี้อาจเป็นเรื่องที่ศาลรัฐธรรมนูญเคยวินิจฉัยไปแล้ว และศาลอาจไม่รับการยื่นเรื่องซ้ำ แต่ตนเห็นว่าควรเปิดประตูทีละขั้น แม้ว่าบทบาทของคณะกรรมาธิการอาจจำกัด แต่จะพยายามทำหน้าที่ของตนเพื่อหาทางออก ซึ่งอาจลองยื่นให้วินิจฉัยหากต้องการให้มีคูหาจริง