ลุงอุดรถูกเบี้ยวค่าจ้าง เดินเท้ากลับบ้านกับสุนัขจากนครปฐม ระยะ 630 กิโลเมตร

คนใจดีหลายคนช่วยเหลือให้กลับบ้านอย่างปลอดภัย หลังจากที่ชายวัย 50 ปีชาวอุดรธานีถูกเจ้านายไล่ออกโดยไม่จ่ายค่าแรง

การค้นหาเจ้าของเรื่องราว

เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2569 มีการพบเห็นนายทองคำ อายุ 50 ปี ชาวจังหวัดอุดรธานี เข็นรถเข็นขนของ พร้อมสุนัขสองตัว ชื่อบุญมาและกาหลง ยืนเดินเท้าตามถนนในพื้นที่ต.โคกเริงรมย์ อ.บำเหน็จณรงค์ จังหวัดชัยภูมิ

จากการสอบถาม พบว่าเขาเดินทางมาจากอ.บางเลน จังหวัดนครปฐม เพื่อกลับไปยังบ้านที่อ.บ้านดุง จังหวัดอุดรธานี โดยระยะทางรวมประมาณ 630 กิโลเมตร

ชาวบ้านเข้ามาช่วยเหลือ

ชาวบ้านในพื้นที่ชัยภูมิเห็นสภาพจึงช่วยเหลือโดยให้เงินเบื้องต้น พร้อมติดต่อนายภาณุมาศ จิตรวศินกุล เพื่อขอความช่วยเหลือ นายภาณุมาศจึงให้เงินสนับสนุนและประสานงานกับนายวีระพล รักเสมอวงศ์ นายกเทศบาลเมืองบ้านดุง

ทางเทศบาลได้ประสานกับกู้ภัยฮุก 31 ไปรับตัวนายทองคำจากชัยภูมิ มาส่งถึงจังหวัดขอนแก่น จากนั้นนายวีระพลจึงไปรับต่อและส่งกลับถึงบ้านเพื่อความปลอดภัย

เรื่องราวที่เศร้า

เมื่อสอบถามนายทองคำ เขาเล่าว่าถูกเบี้ยวค่าจ้างจากเจ้าของฟาร์มเป็ดไล่ทุ่งที่อ.บางเลน นครปฐม เขาทำงานที่ฟาร์มแห่งนี้มาเกือบ 10 ปี แต่เมื่อต้นปี 2568 เขาไปทำงานอื่น ได้ประมาณ 5-6 เดือน แต่ไม่ได้รับค่าจ้าง จึงกลับมาหาเจ้าเดิม

เจ้าของฟาร์มรับตัวเขาไว้ แต่ไม่ยอมจ่ายค่าแรง แม้ว่าตกลงกันว่าวันละ 300 บาท นายทองคำพยายามขอเบิกล่วงหน้าเพียง 100-200 บาท แต่ก็ไม่ได้

การถูกไล่ออก

หลังจากทำงานมาสักพักโดยไม่ได้รับค่าจ้าง นายทองคำจึงตัดสินใจกลับบ้าน เมื่อบอกเจ้านายแล้ว เจ้านายบอกว่าจะไปส่ง แต่ไม่ให้เงินติดตัว นายทองคำกล่าวว่าเขากลัวเจ้านายจะทำร้ายเขา เพราะเคยถูกทำร้ายหลายครั้ง จึงขอให้เจ้านายไปส่งที่บ้านผู้ใหญ่บ้านเพื่อเป็นสักขีพยาน

หลังจากส่งเสร็จ เจ้านายก็หนีไปเลย นายทองคำจึงแบกเป้ากระเป๋าเต็มหลังและเดินกลับบ้าน โดยมีสุนัขสามตัว คือ บุญมา กาหลง และแรมโบ้ แต่ระหว่างทาง เจ้าแรมโบ้ถูกรถชนตาย เจ้ากาหลงเห็นลูกถูกรถชนจึงหักใจและไม่กินข้าว

การได้รับความช่วยเหลือ

ระหว่างเดินทาง มีป้าคนหนึ่งให้รถเข็นให้เขาเก็บกระเป๋า เมื่อถึงชัยภูมิมีคนใจดีมอบเงินให้ กู้ภัยมาส่งถึงขอนแก่น และมีคนอื่นมารับต่อส่งถึงบ้าน

อดีตของนายทองคำ

นายทองคำเล่าเพิ่มเติมว่าในอดีตเขาเคยไปทำงานลงเรือประมง และถูกจับกุมอยู่ประเทศอินโดนีเซียเกือบหนึ่งปี หลังจากนั้นเขาไปทำงานเลี้ยงเป็ดไล่ทุ่งนับสิบปี ไม่ค่อยกลับบ้าน จนญาติๆ คิดว่าเขาตายแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นเขาถูกจัดงานศพให้ไปแล้ว เมื่อกลับมา ญาติๆ ก็ตกใจ

ปัจจุบันนายทองคำบอกว่าไม่คิดจะกลับไปทำงานกับเจ้านายเก่าอีกแล้ว เขาจะอยู่บ้านหาเก็บของเก่า หาปูและปลาขายแทน

ข้อเสนอแนะจากผู้บริหาร

นายวีระพล นายกเทศบาลเมืองบ้านดุง ได้สอบถามนายทองคำเกี่ยวกับการดื่มเหล้าและสูบบุหรี่ ว่าจะลดลงได้ไหมเมื่อกลับมาบ้าน และตั้งใจทำงานหาเลี้ยงตัวเอง นายทองคำก็รับปากว่าจะพยายามลดเครื่องดื่มอย่างแน่นอน