จตุรงค์ เปิดใจประสบการณ์ขมขื่นในวัยหนุ่ม กับครูสอนเต้นผู้มีอิทธิพล

นักตลกจตุรงค์ โพธาราม ได้เปิดใจเรื่องราวอันขมขื่นจากอดีตในการสัมภาษณ์ร่วมกับนิกกี้ ณฉัตร โดยเล่าถึงช่วงเวลาที่ไม่มีความสนุกสนานใดๆ ในชีวิตของเขา

เมื่อครั้งแรกเข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ จตุรงค์ทำงานเป็นเด็กน้อยในวงดนตรีลูกทุ่ง ในขณะนั้นครูสอนเต้นผู้มีอิทธิพลในวงการได้บอกเขาว่า หากต้องการก้าวหน้า จะต้องยอมตามความต้องการของเขา ขณะที่สมาชิกรุ่นพี่คนอื่นๆ ก่อนหน้านี้ก็ได้รับการปฏิบัติในลักษณะเดียวกัน

จตุรงค์ระบุว่าในวัยเพียง 19-20 ปี เขาเพิ่งได้ยินเรื่องราวเช่นนี้เป็นครั้งแรก ทำให้เขาตกใจอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ภายใต้ความกดดันและการขู่เข็ญว่าหากไม่ยอม จะต้องกลับไปอยู่บ้านเดิมโดยไม่มีอาชีพ จตุรงค์จึงตัดสินใจยอมรับ

เขาอธิบายถึงช่วงเวลาที่โหดร้ายนั้นว่า ครูสอนเต้นได้พาเขาไปยังโรงแรมอาร์ดี ใกล้สะพานปิ่นเกล้า ตอนเย็นประมาณสี่ทุ่ม จตุรงค์นั่งอยู่ในห้องและภาวนาให้เช้ามาถึงเร็ว เมื่อเข้าไปในห้องพัก ครูสอนเต้นวัย 40 ปีกว่า ได้เข้ามาจูบปากเขาทันที

จตุรงค์เล่าว่า ในช่วงเวลาที่ทรมานที่สุด เขารู้สึกเจ็บปวด รังเกียจ และขยะแขยง พร้อมกับคิดถึงครอบครัวและชีวิตเดิม ในท้ายที่สุด เขาไม่ไหวจึงตะโกนให้หยุด และโชคดีที่ครูสอนเต้นเสร็จพอดี หลังจากนั้น ครูสอนเต้นได้พาเขาขึ้นเวทีแสดง และให้เงินค่าตัวหนึ่งร้อย ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการทำงานเป็นนักเต้นมืออาชีพ

แม้ว่าจตุรงค์ตระหนักว่าเหตุการณ์นี้เป็นบาป แต่เขากลับยอมรับว่า หากย้อนเวลากลับไป เขาก็ยังจะยอมเช่นเดียวกัน เพราะว่าการประสบการณ์นี้ เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แต่กลับเป็นจุดหักเหของชีวิตของเขา

ต่อมา เมื่อจตุรงค์ประสบความสำเร็จและปรากฏตัวในรายการเกมพันหน้า ครูสอนเต้นผู้นั้นได้แก่ตัวลงและมาขอเงินจากเขาเกือบทุกสัปดาห์ จตุรงค์ก็ให้เงินเสมอ แม้กระทั่งตัดแว่นให้เขาราคา 2,500 บาท

จตุรงค์อธิบายว่า เขาถือว่าครูสอนเต้นมีบุญคุณต่อเขา หากไม่มีเขา จตุรงค์ก็คงไม่ได้ขึ้นเวทีแสดง ไม่ได้รู้จักกับวงการตลก และไม่ได้มีโอกาสแสดงความสามารถของตัวเอง

อย่างไรก็ตาม จตุรงค์เล่าว่า หลังจากเหตุการณ์ในโรงแรมนั้น ครูสอนเต้นไม่ได้มาหาเขาอีก เขาคิดว่าน่าจะเป็นเพราะเขาไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง

ปัจจุบัน แม้ว่าครูสอนเต้นอายุมากแล้ว แต่ยังคงมาขอเงินจากจตุรงค์อยู่ เขาติดตามเขาไปทั่วทุกที่ แม้แต่ที่ครัวลุงรงค์ก็ยังปรากฏตัว แม้ว่าจตุรงค์ได้ด่าเขาหลายครั้ง แต่เขากลับไม่กล้าต่อต้าน ครูสอนเต้นมีลูกศิษย์มากมาย แต่ดูเหมือนว่าไม่มีใครสนใจเขา มีเพียงจตุรงค์เท่านั้นที่ยังให้เงินเขา ทุกครั้งที่มา เขาจะขอสองพันบาท

จตุรงค์กล่าวว่า เขากล้าเล่าเรื่องนี้ต่อสาธารณะเพราะมันเป็นความจริง เขามีสถานที่และรายละเอียดที่ชัดเจน และไม่เห็นว่าทำไมต้องอายกับเรื่องที่เกิดขึ้นจริง เขาหวังว่า เรื่องนี้จะเป็นการเตือนสำหรับคนรุ่นใหม่ให้ระวังตัวกับคนที่มีหนวดเคราและพร้อมล่อให้ยอมตามใจ

เมื่อถูกถามว่าโกรธหรือไม่หากมีคนนำครูสอนเต้นมาหาเขา จตุรงค์ตอบว่า เขาเคยเห็นครูสอนเต้นนั่งรอเงินที่ร้านกาแฟตลกของเขา ซึ่งทำให้คนอื่นคิดว่าเขาพูดเล่น แต่มันเป็นความจริง ปัจจุบัน ครูสอนเต้นไม่มีอำนาจเหมือนสมัยก่อนแล้ว