แพทย์เตือนเชื้อไข้หูดับจากสุกี้ สามารถติดเชื้อแม้ไม่กินเนื้อดิบ

นพ.สุรพันธ์ เจริญธัญรักษ์ อายุรแพทย์สาขาทางเดินหายใจและวิกฤติบำบัดจากโรงพยาบาลราชพฤกษ์ เปิดเผยเคสผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาฉุกเฉินหลังจากไปรับประทานอาหารประเภทสุกี้ โดยผู้ป่วยมีอาการถ่ายเหลว ความดันโลหิตตกอย่างรุนแรง และหัวใจหยุดเต้น

ทีมแพทย์ต้องทำการปั๊มหัวใจขึ้นมาในห้องฉุกเฉิน ผู้ป่วยอยู่ในภาวะช็อกจากการติดเชื้อในกระแสเลือดและอวัยวะล้มเหลวหลายระบบ ผลการเจาะเลือดเพาะเชื้อพบเชื้อแบคทีเรีย Streptococcus suis ขึ้นถึง 2 ขวด ซึ่งยืนยันการติดเชื้อในกระแสเลือดอย่างรุนแรง

ที่น่าตกใจคือ เมื่อทำการซักประวัติอย่างละเอียด พบว่าผู้ป่วยไม่มีพฤติกรรมการกินเนื้อหมูดิบเลย สิ่งเดียวที่พบคือการไปรับประทานสุกี้ที่ร้านดังซึ่งมีสาขาหลายแห่งทั่วประเทศ

ปนเปื้อนข้ามเป็นสาเหตุหลัก

นพ.สุรพันธ์ อธิบายว่าการติดเชื้อเข้าสู่ร่างกายมาจาก "การปนเปื้อนข้าม" ซึ่งเป็นปัญหาทั่วไปในการรับประทานชาบูและปิ้งย่าง เช่น การใช้ตะเกียบหรือที่คีบเดียวกันในการคีบเนื้อหมูดิบและเนื้อสุก หรือการลวกเนื้อหมูแบบแกว่งๆ ในน้ำซุปที่ยังไม่เดือดจัดพอ ทำให้เนื้อหมูไม่สุกทั่วถึง

เชื้อ Streptococcus suis ในเนื้อหมูดิบมีความอันตรายเสมอ ไม่ว่าร้านอาหารจะมีลักษณะที่สะอาดสะเรียบ หรือมีสาขาในห้างสรรพสินค้า หากมีการปนเปื้อนข้ามในกระบวนการรับประทานอาหาร เชื้อก็สามารถเข้าสู่ระบบย่อยอาหารและกระแสเลือดได้ แพทย์ระบุว่าเคสลักษณะนี้ไม่ใช่กรณีแรก แต่มีให้พบเห็นในห้องฉุกเฉินและห้อง ICU อยู่เรื่อยๆ

แนวทางป้องกันสำหรับประชาชน

ผู้บริโภคจำเป็นต้องมีสติและปฏิบัติตามกฎเหล็ก คือ "ต้องแยกที่คีบเนื้อดิบออกจากตะเกียบที่ใช้รับประทานเข้าปากอย่างเด็ดขาด" นอกจากนี้เนื้อหมูต้องต้มหรือปิ้งให้สุกจัดเสมอ ไม่ควรรับประทานแบบสุกๆ ดิบๆ

มาตรการสำหรับร้านอาหาร

ผู้ประกอบการควรจัดให้มี "ที่คีบเนื้อดิบ" ที่แยกจากตะเกียบรับประทานอย่างชัดเจน เช่นการใช้ที่คีบคนละสีให้เป็นมาตรฐานของทุกโต๊ะ โดยไม่ต้องให้ลูกค้าต้องขอ ร้านอาหารควรจัดให้มีการอบรมพนักงานและวางป้ายเตือนบนโต๊ะอาหารเพื่อให้ความรู้แก่ลูกค้า

บทบาทหน่วยงานสาธารณสุข

หน่วยงานสาธารณสุขควรเข้ามามีบทบาทในการควบคุมมาตรฐานความปลอดภัยและรณรงค์ให้ความรู้เกี่ยวกับการหลีกเลี่ยงการปนเปื้อนข้ามในร้านอาหารประเภทนี้อย่างจริงจัง

นพ.สุรพันธ์ เน้นว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของร้านใดร้านหนึ่ง แต่เป็นเรื่องของ "พฤติกรรมการรับประทานอาหาร" และ "ความตระหนักรู้" ที่ต้องการการปรับเปลี่ยนร่วมกัน เพื่อป้องกันการติดเชื้อที่อาจเกิดขึ้นได้