ชีวิตหลังรอดชีวิตจากไวรัสฮันตา: เรื่องราวของผู้ติดเชื้อตั้งแต่วัยเด็ก

ชายนา มอนเทียล ครูการศึกษาพิเศษจากเขตชานเมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เปิดเผยเรื่องราวการสู้รบกับเชื้อไวรัสฮันตาตั้งแต่วัยเด็ก

ในปี 1993 เมื่อชายนามีอายุเพียง 5 ขวบ เธอได้รับการติดเชื้อไวรัสฮันตา (Hantavirus) ชนิด hemorrhagic strain ซึ่งเป็นสายพันธุ์ที่หาได้ยาก ตอนแรกอาการเริ่มต้นเหมือนไข้หวัดทั่วไป แต่สถานการณ์ทรุดหนักลงอย่างรวดเร็ว

อาการป่วยของชายนารุนแรงมาก ได้แก่ การอาเจียนที่รุนแรง ความอ่อนแรง และการมีเลือดปนออกมากับอุจจาระอย่างไม่สามารถควบคุมได้ แพทย์ต้องทำการตรวจวินิจฉัยสำหรับโรคหลายชนิด รวมถึงเยื่อหุ้มสมองอักเสบและมะเร็งเม็ดเลือดขาว ก่อนจะยืนยันว่าเป็นเชื้อไวรัสฮันตา

ชายนาบรรยายว่าอาการปวดทรมานของเธอรุนแรงถึงขั้นที่แม้แต่การสัมผัสเส้นผมก็ทำให้เกิดความเจ็บปวด เนื่องจากผิวหนังไวต่อการสัมผัสเป็นอย่างมาก นอกจากนี้ เธอยังมีผื่นเลือดใต้ผิวหนังด้วย

ระยะเวลาการรักษาตัวในโรงพยาบาลสั้งแต่ประมาณ 2 สัปดาห์ แต่แพทย์จำเป็นต้องติดตามการฟื้นตัวของเธออีกนาน 2 ปี เพื่อตรวจสอบว่าเชื้อไวรัสจะไม่ก่อให้เกิดภาวะแทรกซ้อนระยะยาวต่อไตหรือการมองเห็น

แม้ว่าในท้ายที่สุดชายนาไม่ได้ประสบปัญหาภาวะแทรกซ้อนทางกายภาพ แต่ประสบการณ์นั้นได้ทิ้งร่องรอยทางจิตใจให้กับเธอ เธอพัฒนาเป็นภาวะวิตกกังวลเรื่องสุขภาพ และเกิดโรคกลัวการอาเจียนจากการสะเทือนใจในช่วงนั้น

ชายนาคาดว่าเธออาจได้รับเชื้อจากมูลของสัตว์ฟันแทะในสวนหลังบ้านของครอบครัวที่อยู่ในพื้นที่ชนบท ซึ่งเป็นช่องทางการแพร่เชื้อหลักของไวรัสฮันตา

หลังจากนั้นกว่า 30 ปี เมื่อชายนาทราบข่าวว่ามีผู้อื่นติดเชื้อไวรัสฮันตา เธอรู้สึกว่าไม่ได้เผชิญหน้ากับปัญหานี้เพียงลำพังอีกต่อไป เธอยอมรับว่ารู้สึกกังวลเมื่อได้ทราบว่ามีสายพันธุ์ของไวรัสนี้ที่สามารถติดต่อจากคนต่อคนได้ แม้ว่าจะพบได้ในจำนวนน้อย

ชายนาสรุปว่าประสบการณ์ครั้งนั้นเป็นเรื่องที่น่ากลัวและไม่ปรารถนาให้ใครต้องประสบผ่านไปอีก เธอส่งกำลังใจให้ผู้ป่วยและครอบครัวที่กำลังต่อสู้กับโรคนี้ พร้อมแสดงความหวังว่าทุกคนจะสามารถฝ่าฟันไปได้เช่นเดียวกับที่เธอผ่านมาได้สำเร็จ