ครอบครัวผู้เสียชีวิตจากเหตุรถไฟชนรถเมล์ร้องขอให้แก้ปัญหาอย่างจริงจัง

เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2569 ที่สถานีตำรวจมักกะสัน ญาติของผู้เสียชีวิตจากเหตุรถไฟชนรถเมล์ ได้มาติดต่อเจ้าหน้าที่สอบสวนเพื่อขอเอกสารรับศพไปประกอบพิธีศาสนา ณ สถาบันนิติเวชวิทยา โรงพยาบาลตำรวจ และวัดหนามแดง จังหวัดสมุทรปราการ

ญาติของผู้เสียชีวิตรายหนึ่งแสดงความไม่พอใจต่อการดำเนินการของการรถไฟแห่งประเทศไทย โดยระบุว่าหน่วยงานดังกล่าวมุ่งเน้นการตอบโต้เรื่องเทพลการของตนเอง แต่ไม่ยอมแสดงความรับผิดชอบหรือให้ความช่วยเหลือ นอกจากนี้ยังมีข้อสงสัยเกี่ยวกับเหตุผลที่คนขับรถเมล์จอดคร่อมรางรถไฟ จึงเรียกร้องให้กระบวนการยุติธรรมตรวจสอบสถานการณ์อย่างละเอียด

ญาติผู้เสียชีวิตเน้นย้ำว่าเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นหลายครั้งในอดีต และหวังว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้าย ซึ่งผู้เสียชีวิตเป็นเสมือนเสาค้ำสำคัญของครอบครัว ทำให้สมาชิกครอบครัวยังไม่สามารถยอมรับความเสียหายได้

นายสันติ เขียววิจิตร พ่อของนายธนัฐพิพัฒน์ผู้เสียชีวิต ได้เข้ามาติดต่อพนักงานสอบสวนเพื่อขอเอกสารรับศพของลูกชายกลับไปทำพิธีที่วัดคลองหนึ่ง จังหวัดปทุมธานี นายสันติ เปิดเผยว่าในวันเกิดเหตุ ลูกชายกำลังเดินทางไปหาเพื่อนที่แยกพัฒนาการ โดยเหลือระยะทางเพียงแค่ 3 ป้ายรถเมล์ ครอบครัวได้ยืนยันตัวตนของลูกชายจากระบบติดตามตำแหน่ง และพบว่าสัญญาณหายไปในช่วงเวลาที่ใกล้เคียงกับเวลาเกิดเหตุ

นายสันติ มีความเห็นว่าการใช้บริการขนส่งสาธารณะควรเป็นระบบที่ปลอดภัยที่สุด และไม่ควรเกิดเหตุร้ายแรงเช่นนี้ ลูกชายอายุยังน้อย ปีหน้าจะจบการศึกษา และมีความฝันที่จะเป็นโปรแกรมเมอร์พัฒนาแอปพลิเคชัน ซึ่งยังมีอนาคตที่ยาวไกลอยู่ข้างหน้า

นายสันติ มองว่าอุบัติเหตุครั้งนี้เกิดจากความบกพร่องในระดับองค์กรของทั้งองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพและการรถไฟแห่งประเทศไทย โดยพนักงานขับรถเป็นเพียงส่วนหนึ่งของโครงสร้างองค์กร ดังนั้นองค์กรต้องรับผิดชอบต่อระบบและการดูแลพนักงานอย่างเหมาะสม ไม่ควรโยนความผิดไปให้พนักงานและปัดความรับผิดชอบ

นายสันติ ยังวิพากษ์วิจารณ์ระบบการทำงานของการรถไฟแห่งประเทศไทยอย่างรุนแรง โดยชี้ว่าแม้ได้รับการสนับสนุนจากองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ แต่การรถไฟแห่งประเทศไทยไม่ได้แสดงความเสียใจแม้แต่ครั้งเดียว นอกจากนี้ ระบบตรวจสอบบุคลากลของการรถไฟแห่งประเทศไทยค่อนข้างหลวม จนปล่อยให้พนักงานที่มีปัญหาเกี่ยวกับยาเสพติดเข้ามาปฏิบัติหน้าที่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ควรยอมให้เกิดขึ้น นายสันติ ตัดสินใจไม่ยอมรับการเยียวยาด้วยเงินเพราะว่าลูกชายมีค่าที่สูงกว่าใจความใดๆ

นายสันติ ปิดท้ายด้วยการเรียกร้องให้รัฐบาลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องแก้ไขปัญหาอย่างจริงจังและยั่งยืน ไม่ใช่ทำงานแบบ "วัวหายล้อมคอก" ที่เพียงแค่รีแอกชันเมื่อมีเหตุการณ์ร้ายแรงเกิดขึ้น นายสันติ ไม่เข้าใจว่าเหตุใดองค์กรถึงปล่อยให้บุคลากรที่ไม่พร้อมมาปฏิบัติหน้าที่ดูแลชีวิตประชาชน และเมื่อเกิดความสูญเสียแล้ว องค์กรควรให้การเยียวยาทันที แทนที่จะชักช้าเพื่อการตรวจสอบ ซึ่งทำให้ผู้ประสบเหตุต้องทนทุกข์เพิ่มเติม