สาวเปิดใจ ท่าทีรถเมล์เปลี่ยนทันทีหลังข่าวลุกลาม ไม่ต้องจ่ายค่ากระจกแล้ว

เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2026 เวลา 16.30 น. คุณกัณฐิกา ศุภประเสริฐศิลป์ ลูกสาวของผู้ประสบอุบัติเหตุ ได้เปิดเผยรายละเอียดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับแม่ของเธอบนรถเมล์ พร้อมชี้ให้เห็นการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของท่าทีจากหน่วยงานเกี่ยวข้องหลังจากเรื่องนี้ถูกนำเสนอเป็นข่าวสาธารณะ

ตามเรื่องราว แม่ของคุณกัณฐิกากำลังเตรียมลงจากรถเมล์ หลังจากขอให้กระเป๋ารถเมล์ยืนยันสถานีที่ถึงแล้ว ในขณะที่ยืนอยู่บนรถ รถเมล์ได้เลี้ยวโค้งอย่างแรงทำให้แม่สูญเสียสมดุล เซและชนกระจกหน้ารถด้วยแรงจนกระจกแตกสยองขวัญ แม่ไม่ได้รับการปฐมพยาบาลหรือการสอบถามอาการจากเจ้าหน้าที่รถเมล์ในทันที

หลังจากเกิดเหตุ กระเป๋ารถเมล์ติดต่อบริษัทประกันภัยชั้นสาม ซึ่งปฏิเสธการรับผิดชอบและระบุว่าเป็นความประมาทของผู้โดยสาร กำหนดให้แม่ชดเชยค่าซ่อมกระจกจำนวน 4,300 บาท ในสภาวะตกใจและมึนหัว แม่ของคุณกัณฐิกาตกลงจ่ายค่าเสียหาย 2,000 บาท แม้ว่าบริษัทรถเมล์ไม่รับผิดชอบตามเอกสารประจำวัน

เมื่อไปโรงพยาบาลเอกชนที่มีข้อตกลงไว้ก่อนหน้านี้ เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลแจ้งว่าไม่มีเจ้าหน้าที่จากรถเมล์หรือประกันภัยประสานงานไว้ จึงขอให้แม่สำรองจ่ายก่อน สถานการณ์นี้ทำให้คุณกัณฐิการู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรม

การตรวจทางการแพทย์พบว่าแม่มีอาการปวดหัวรุนแรง ระดับ 8 จาก 10 และมีอาการอาเจียนต่อเนื่อง หลังจากตรวจ X-ray และ CT Scan สมอง แพทย์ตัดสินใจให้นอนรักษาตัวเพื่อสังเกตอาการอย่างใกล้ชิด

คุณกัณฐิกาจึงโพสต์เรื่องราวนี้บนโซเชียลมีเดีย ภายในเวลาไม่เกิน 1 ชั่วโมง ท่าทีของหน่วยงานเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด เจ้าหน้าที่จากอู่รถเมล์ คนขับ กระเป๋า หัวหน้างาน และตัวแทนจากขสมก. มาเยี่ยมแม่ที่โรงพยาบาลเพื่อขอโทษ พวกเขาแจ้งว่าจะลงบันทึกประจำวันฉบับใหม่ โดยยืนยันว่าแม่ไม่ต้องรับผิดชอบค่าเสียหายกระจกอีกต่อไป และเมื่อแม่หายดีจะเจรจาเรื่องค่าสินไหมทดแทนต่อไป

คุณกัณฐิกาวิเคราะห์ว่า หากไม่มีการนำเสนอข่าวและกระแสสังคม หน่วยงานคงจะบังคับให้แม่รับผิดชอบค่ากระจกตามเดิม เธอมองว่าเหตุการณ์นี้เป็นอุบัติเหตุ เนื่องจากผู้โดยสารจ่ายค่าโดยสารแล้ว หน้าที่ของรถเมล์คือส่งผู้โดยสารให้ถึงจุดหมายอย่างปลอดภัย ควรมีมาตรการความปลอดภัยและประกันภัยที่ดีกว่า มิใช่ปฏิเสธความรับผิดชอบทันทีที่เกิดอุบัติเหตุ

คุณกัณฐิกาแสดงความเสียใจต่อการกระทำในตอนแรกของหน่วยงาน เพราะแม่มีอายุมากและมีโรคประจำตัว แต่ไม่มีการเหลียวแลหรือตรวจสอบอาการบาดเจ็บเบื้องต้น กลับเน้นเพียงการเรียกเก็บเงินค่าเสียหาย เธอคาดว่าอาจจะมีการเรียกร้องค่าทำขวัญเพิ่มเติมจากการบกพร่องและการบริการของหน่วยงานในภายหลัง