แม่หวั่นบริษัทเครื่องนวดจ้างเด็กอายุ 13-18 ปี ปล่อยทิ้งกลางทางเมื่อประสิทธิภาพไม่ตรงใจ

นายพีระภัทร อายุ 18 ปี ถูกปล่อยทิ้งไว้ที่ปั๊มน้ำมันปตท. ในอำเภอละหานทราย จังหวัดบุรีรัมย์ เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2569 หลังจากทำงานเพียง 7 วัน แม่ของเขาคือ น.ส.ไพริน อายุ 41 ปี ได้เดินทางไปรับตัวบุตรชายจากสถานีขนส่งผู้โดยสาร ซึ่งอยู่ห่างจากบ้านกว่า 130 กิโลเมตร

ตามเรื่องราวของแม่ เด็กชายเข้าไปหางานผ่านอินเทอร์เน็ตและได้รับการว่าจ้างจากบริษัทจำหน่ายเครื่องนวดและสินค้าสุขภาพ ที่มีสำนักงานในเขตเทศบาลเมืองบุรีรัมย์ ในเวลาประมาณ 13.00 น. นายพีระภัทร โทรศัพท์ไปบอกแม่ว่าถูกหัวหน้างานปล่อยทิ้งไว้ที่ปั๊มน้ำมัน ซึ่งทำให้แม่ตกใจและติดต่อสารวัตรสืบสวนสถานีตำรวจหินเหล็กไฟเพื่อขอความช่วยเหลือ

นายพีระภัทร เปิดเผยว่าบริษัทมีพนักงานประมาณ 20-30 คน ส่วนใหญ่มีอายุประมาณ 16 ปี โดยมีวัยสูงสุด 18 ปี และบางคนอายุเพียง 13 ปี พนักงานจะพักอยู่ในสถานที่ของบริษัท และทุกเช้าจะขึ้นรถกระบะไปตระเวนขายเครื่องนวดและกล้องวงจรปิดตามหมู่บ้านต่างๆ ในหลายอำเภอ

เขาอธิบายว่าพนักงานขายจะถูกปล่อยให้ลงไปสาธิตสินค้า หากไม่สามารถขายได้ก็จะถูกด่า และในบางครั้งหัวหน้างานก็จะปล่อยทิ้งไว้กลางทาง บางครั้งกลับมารับ บางครั้งไม่รับ เขาเองถูกปล่อยทิ้งมาแล้ว 2 ครั้ง ก่อนปล่อยทิ้ง หัวหน้างานให้เขาถอดเสื้อบริษัทออกแล้วพูดว่า "โชคดีนะมึง" เขาไม่มีโทรศัพท์จึงต้องยืมมือถือจากพนักงานร้านสะดวกซื้อเพื่อโทรหาแม่

นายพีระภัทร กล่าวว่าพนักงานส่วนใหญ่ที่ถูกปล่อยทิ้งกลางทางจะไม่ได้รับเงินเดือน และผู้ที่ลาออกก็จะไม่ได้รับค่าแรงแต่อย่างใด

หญิงสาวอายุ 13 ปี ซึ่อเป็นพนักงานของบริษัทมาก่อน เล่าว่าเธออยู่งานเพียง 3 วันก็ต้องออก เนื่องจากเวลาทำงานไม่ปกติ ออกเช้ากลับค่ำหรือถึงกลางคืน เธอเคยถูกปล่อยทิ้งไว้ในพื้นที่เปลี่ยวในเวลาสี่ทุ่ม ที่ไม่มีบ้านเรือนหรือร้านค้า เธอพยายามโทรหานายจ้างแต่ไม่ได้รับสาย โชคดีที่หัวหน้างานกลับมารับเธอในเวลาห้าทุ่ม หลังจากนั้นเธอก็ลาออกโดยไม่ได้รับค่าจ้างแต่อย่างใด