ปชป. ระบุรูรั่วระบบความปลอดภัย เป็นสาเหตุแท้จริงของอุบัติเหตุรถไฟชนรถเมล์

รองโฆษกพรรคประชาธิปัตย์ นายจิรวัฒน์ จังหวัด ได้วิเคราะห์เหตุการณ์อุบัติเหตุรถไฟขนสินค้าชนกับรถเมล์ที่บริเวณจุดตัดทางรถไฟมักกะสัน โดยแสดงความเสียใจต่อครอบครัวผู้เสียชีวิตและส่งกำลังใจให้ผู้บาดเจ็บ

นายจิรวัฒน์ชี้ว่าไม่ควรมองเหตุการณ์นี้เป็นเพียงความผิดพลาดของบุคคลใดคนหนึ่ง แต่เป็นผลมาจากรูรั่วหลายชั้นของระบบความปลอดภัยที่เรียงตัวกันพร้อมกัน ซึ่งเป็นแนวคิดที่ทางการนานาชาติเรียกว่า "Swiss Cheese Model"

ตามหลักการ ระบบคมนาคมที่ปลอดภัยต้องมีด่านป้องกัน 5 ชั้น ประกอบด้วย ชั้นแรกคือ กฎจราจรที่ห้ามรถหยุดค้างบนราง ซึ่งจุดดังกล่าวมีเส้นทแยงเหลืองห้ามหยุดไว้แล้ว ชั้นที่สองคือ ไม้กั้นและสัญญาณเตือนที่ต้องสมบูรณ์แบบ โดยจากคลิปเหตุการณ์มีเสียงเตือนปรากฏชัด

ชั้นที่สามเกี่ยวกับระบบอาณัติสัญญาณรถไฟ ซึ่งหากไม้กั้นไม่ลงหรือทางไม่โล่ง รถไฟไม่ควรได้รับอนุญาตให้ผ่าน ชั้นที่สี่เป็นการควบคุมจราจร โดยพื้นที่มักกะสันเป็นคอขวดควรมีกล้องตรวจจับหรือเจ้าหน้าที่ยืนเฝ้า ชั้นที่ห้าคือ การแก้ปัญหาเชิงโครงสร้างด้วยการแยกรถไฟออกจากถนนอย่างเด็ดขาด ไม่ว่าจะเป็นการทำทางยกระดับหรือทางลอด

นายจิรวัฒน์กล่าวว่าปัญหาคือระบบความปลอดภัยของประเทศพังพินาศ รูรั่วเหล่านี้ถูกปล่อยทิ้งจนคนกรุงเห็นชินตา ตั้งแต่รถติดคาทางรถไฟ ไม้กั้นเสีย และรถไฟขนสินค้าลากผ่านกลางใจเมือง จนความชินชาเปลี่ยนเป็นความเสี่ยงที่ไม่มีใครสะกิดแก้

โครงการ Missing Link รถไฟฟ้าสายสีแดง ช่วงหัวหมาก–มักกะสัน–พญาไท–บางซื่อ มีศักยภาพที่จะแก้ปัญหาคลาสสิกนี้ได้โดยล้างจุดตัดระดับดินในเขตเมืองชั้นในให้หมดไป แต่โครงการล่าช้าเนื่องจากผูกติดทับซ้อนกับโครงการรถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน ทำให้ความปลอดภัยของชีวิตคนเมืองต้องถูกจับเป็นตัวประกันและผูกโยงไว้กับความล่าช้าของเมกะโปรเจกต์

นอกจากนี้ โครงการวงแหวนรถไฟรอบกรุงเทพฯ เช่น ช่วงสุพรรณบุรี–บ้านภาชี ที่จะช่วยเบี่ยงรถไฟสินค้าออกไปนอกเมือง ยังขาดวิ่นไม่สมบูรณ์ ทำให้รถไฟสินค้ายังต้องวิ่งผ่านหัวใจเมือง

นายจิรวัฒน์เน้นว่าเหตุการณ์มักกะสันไม่ใช่แค่เรื่องชี้หน้าหาคนผิด แต่ต้องตั้งคำถามว่าปัญหาที่พูดกันมา 20 ปี ทำไมถึงยังไม่แก้ เพราะมัวแต่รอผูกโครงการรวมกันมั่วซั่ว พอโครงการหนึ่งล่ม ทุกอย่างก็ล่มไปหมด

นายจิรวัฒนเสนอ 3 แนวทางด่วนที่สุด ประกอบด้วย การอุดรูรั่วระยะสั้นโดยผูกสัญญาณไฟจราจรกับระบบรถไฟ เพื่อระบายรถยนต์ออกจากรางให้เกลี้ยงก่อนรถไฟมา การเร่งคลอด Missing Link สายสีแดงโดยแยกงานความปลอดภัยออกมาทำก่อนโดยไม่รอรถไฟ 3 สนามบิน และการลุยวงแหวนรถไฟรอบกรุงเพื่อดันรถไฟสินค้าออกไปนอกเมือง

หากไม่คิดแก้ให้เด็ดขาด วันนี้จะไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่มีคนต้องสังเวยชีวิต อย่างไรก็ตาม ถ้าโครงสร้างรัฐยังไม่อาจช่วยได้ ความปลอดภัยต้องเริ่มตระหนักจากตัวเองก่อน เพราะคนที่จะปลอดภัยได้คือตัวเราเอง