วันพฤหัสบดีที่ 16 กรกฎาคม 2569

แม่บุญธรรมเสน่ห์ระหว่างรอข่าวลูกสาวสูญหายจากเหตุรถไฟชนรถเมล์

16 พฤษภาคม 2569
แม่บุญธรรมเสน่ห์ระหว่างรอข่าวลูกสาวสูญหายจากเหตุรถไฟชนรถเมล์
แม่บุญธรรมเสน่ห์ระหว่างรอข่าวลูกสาวสูญหายจากเหตุรถไฟชนรถเมล์

ความเศร้าหลังเหตุรถไฟชนรถเมล์

วันที่ 17 พฤษภาคม 2569 นางวิภาดา จันทำ อายุ 59 ปี ผู้เป็นแม่ของผู้สูญหายจากเหตุอุบัติเหตุรถไฟตู้สินค้าชนกับรถโดยสารประจำทาง สาย 206 บริเวณจุดตัดทางรถไฟมักกะสัน ถนนอโศก-ดินแดง ได้เล่าถึงช่วงเวลาสุดยากใจของตน

ลูกสาวของนางวิภาดา ชื่อ "น้องโรส" อายุ 25 ปี ตอนนี้ยังไม่สามารถติดต่อได้ หลังจากเกิดเหตุในวันที่ 16 พฤษภาคม

นาฬิกาอัจฉริยะส่งสัญญาณเตือน

นางวิภาดาเล่าว่า ในขณะที่ตนอยู่ที่บ้านในจังหวัดอุบลราชธานี นาฬิกาสมาร์ทวอทช์ของลูกสาวได้เด้งขึ้นเตือนอย่างต่อเนื่อง ทำให้เธอพยายามติดต่อหาลูกสาวแต่ไม่สำเร็จ เธอโทรศัพท์ไปหลายครั้ง จนกระทั่งมีเจ้าหน้าที่กู้ภัยรับสาย

"เมื่อผู้ช่วยเหลือถามว่าผู้ติดต่อคือใคร ฉันบอกว่าเป็นแม่ พวกเขาก็บอกว่าน้องได้รับอุบัติเหตุ" นางวิภาดากล่าว

การค้นหาและความหวัง

นางวิภาดาอธิบายว่า ลูกสาวมักจะบอกเธอเกี่ยวกับวิธีการเดินทางไปทำงาน ไม่ว่าจะขึ้นรถไฟฟ้าหรือรถจักรยานยนต์ แต่ในวันของเหตุการณ์ เธอไม่แน่ใจว่าลูกสาวนั่งรถเมล์หรือไม่ จนกว่าเธอเห็นเรื่องราวที่ลูกสาวแพร่ขึ้นในโซเชียลมีเดีย ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเธอกำลังนั่งรถเมล์พร้อมกับกระเป๋าวางไว้บนตัก

"เหตุการณ์นี้บีบหัวใจคนเป็นแม่อย่างมาก" นางวิภาดากล่าวอย่างเศร้า "ตอนเกิดอุบัติเหตุแบบนี้ ฉันนั่งไม่ติด ได้แต่รีบค้นหาข้อมูลว่าเจ้าหน้าที่ส่งร่างไปโรงพยาบาลไหน"

เธอตัดสินใจบินมากรุงเทพฯ จากอุบลราชธานี เพื่อมาตามหาลูกสาว

ความหวังท่ามกลางความกังวล

แม้ว่าสถานการณ์ดูเหมือนจะหมดหวัง นางวิภาดายังคงหวังว่าจะเกิดปาฏิหาริย์ขึ้น เธอกล่าวว่า ลูกสาวอาจจะสูญหายไปตามโรงพยาบาลแห่งใดแห่งหนึ่ง

"เจ้าหน้าที่บอกว่ามีศพ 3 구 และมีร่างกายที่เล็กและผอมซึ่งคล้ายกับร่างของลูกสาวฉัน" เธอกล่าว "แต่ฉันยังไม่สามารถติดต่อได้ ฉันต้องรอต่อไป"

ความฝันของลูกสาว

นางวิภาดาเล่าว่า ลูกสาวมีความฝันที่จะเก็บเงินให้ได้มากและกลับไปอยู่บ้านเลี้ยงเธอ ลูกสาวเพิ่งกลับบ้านไปเมื่อวันที่ 11 เมษายนที่ผ่านมา และกลับมากรุงเทพฯ ในวันที่ 16 เมษายน

"ในช่วงสงกรานต์ เราคุยกันว่าอยากให้น้องไปทำงานรับราชการ เหมือนพ่อ แต่น้องยังไม่อยากไป เขาอยากเก็บเงิน เพราะกำลังสนุกและกำลังออมอยู่" นางวิภาดากล่าว

ความสำเร็จของลูกสาว

ลูกสาวสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 2 หลังจากนั้นเธอไปฝึกงานที่บริษัทแห่งหนึ่งและโชคดีที่ได้รับการจ้างงานถาวรเพราะมีความสามารถ

"ฉันไม่เคยคิดว่าจะเจอเหตุการณ์แบบนี้ เพราะน้องเป็นคนที่ระวังตัวมาก" นางวิภาดากล่าว

คำขอให้เป็นเคสสุดท้าย

นางวิภาดาแสดงความเห็นเกี่ยวกับความประมาทที่นำไปสู่เหตุการณ์นี้ เธอกล่าวว่า "เหตุการณ์นี้โหดร้ายมาก ดูคลิปแล้วทำอะไรไม่ถูก มันสั่นไปหมด"

เธอขอให้ลูกสาวไม่ได้อยู่ในรถเมล์คันนั้นหรือไม่ได้ปรากฏในเรื่องราวที่ลูกสาวแพร่ขึ้น

"ความประมาทคือเรื่องจริงที่เกิดขึ้น จุดตัดทางรถไฟเกิดเหตุแบบนี้บ่อย ทุกอย่างไม่มีความระมัดระวังกัน" เธอกล่าว "ขอให้เคสนี้เป็นเคสสุดท้าย และอย่าให้มันเกิดเหตุโศกนาฏกรรมนี้ขึ้นอีก ฝากรัฐบาลด้วย"

เปรียบเทียบตัวเลือก