บิดาบินกลับจากเกาหลีใต้เร่งตรวจสอบเด็กชาย 3 ขวบ หลังพบรอยฟกช้ำที่โรงเรียนเอกชน

นายนับ อายุ 37 ปี ชาวจังหวัดอุดรธานี ลงจากเครื่องบินเวลา 7 โมงเช้าของวันที่ 14 พฤษภาคม 2569 หลังรับข่าวว่าลูกชายของเขาเกิดปัญหาที่โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง เด็กชายอายุ 3 ขวบ 8 เดือนมีรอยฟกช้ำที่บริเวณแขนและปฏิเสธที่จะไปโรงเรียนต่อ

นายนับ ซึ่งทำงานอยู่เกาหลีใต้มากกว่าหนึ่งปี เล่าว่าเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ลูกชายบอกเขาว่า "โดนตี" และไม่อยากไปโรงเรียนอีกต่อไป เมื่อพาไปถามครู เด็กแสดงอาการกลัวอย่างชัดเจน เขาพยายามติดต่อทางโรงเรียนผ่านกลุ่มแชทเพื่อขอคำอธิบาย แต่ไม่ได้รับการตอบสนอง จึงให้ภรรยาไปแจ้งความและประกาศว่าจะดำเนินคดีถึงที่สุด

"ผมเป็นห่วงลูกชายมาก ต้องลาออกจากงาน หากถูกให้ออกจากงาน ก็ยินดี เพราะความเป็นห่วงต่อลูก" นายนับกล่าว เขาจึงตัดสินใจบินด่วนกลับมาจากประเทศเกาหลีใต้ทันที

เจ้าหน้าที่สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดอุดรธานี พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่อื่น ได้พาผู้ปกครองไปโรงเรียนเพื่อสอบถามข้อเท็จจริง ผู้บริหารโรงเรียนแจ้งว่าเรื่องนี้ไม่ได้นิ่งนอนใจ จึงเชิญครูทั้งสองคนมาให้ถ้อยคำ

ครูปฏิเสธว่าไม่ได้หยิกเด็ก โดยอ้างว่าเป็นการอุ้มเด็กในห้องเรียนเพราะเด็กดื้อ ครูระบุว่า "หยิกไม่ได้เพราะไม่มีเล็บ" เพื่อชี้แจงให้ชัดเจน โรงเรียนเปิดวงจรปิดให้ผู้ปกครองดู ภาพจากกล้องแสดงให้เห็นว่าครูไม่ได้หยิกหรือทำร้ายเด็ก ทุกฝ่ายเห็นชอบว่ารอยบาดแผลอาจเกิดจากการอุ้มเด็กด้วยวิธีที่ไม่ถูกต้อง

การตรวจสอบกำลังรอผลชันสูตรจากแพทย์เป็นคำตอบสุดท้าย โรงเรียนได้สัญญาว่าจะจัดการฝึกอบรมครูทั้งหมดเพื่อให้ระมัดระวังในการปฏิบัติต่อเด็กมากขึ้น

หลังดูวงจรปิด นายนับแสดงความคิดเห็นต่อสื่อมวลชนว่า ผู้บริหารและครูได้ชี้แจงเหตุการณ์อย่างชัดเจน อย่างไรก็ตาม เขายังคงมีข้อสงสัย เพราะรอยบาดแผลที่มองเห็นบนตัวเด็กขัดแย้งกับคำอธิบายเรื่องการอุ้มในความรู้สึกของเขา เขาเตรียมรอผลชันสูตรอย่างเป็นทางการจากแพทย์เพื่อหาคำตอบที่แน่นอน

"ผมไม่ได้ชี้ชัดว่าใครผิด แต่รอยบนตัวลูกกับคำอธิบายเรื่องการอุ้ม มันดูขัดแย้งกันในความรู้สึกผม สุดท้ายต้องรอผลจากหมอ" นายนับกล่าว

เกี่ยวกับความรับผิดชอบของสถานศึกษา นายนับมองว่าเรื่องนี้เป็นปัญหาของบุคคลมากกว่าระบบของโรงเรียนโดยรวม อย่างไรก็ตาม หลังจากดูภาพจากกล้องวงจรปิด เขารู้สึกสะเทือนใจจนต่อไปไม่ได้ และร่วมกับภรรยาตัดสินใจให้ลูกลาออกและย้ายโรงเรียนทันที แม้ว่าโรงเรียนมีระบบที่ดี แต่เพื่อความสบายใจและความปลอดภัยของลูก เขาจึงไม่ประสงค์ให้ลูกกลับมาเรียนที่นี่อีก

นายนับขอบคุณการสนับสนุนจากโซเชียลมีเดีย เขาอธิบายว่าตั้งใจเผยแพร่เรื่องนี้เพื่อปฏิบัติหน้าที่ของพ่อที่ต้องการปกป้องลูก และยอมรับว่าสภาพจิตใจของเขาย่ำแย่จนยากที่จะบรรยายเป็นคำพูด ขณะนี้ครอบครัวกำลังรอผลการตรวจร่างกายอย่างละเอียดเพื่อนำมาใช้เป็นหลักฐานในการดำเนินการตามขั้นตอนกฎหมายต่อไป