ผู้สมัครผู้ว่า กทม. โจ เยี่ยมตลาดพลู ผลักดันพัฒนาย่านท่องเที่ยว ชี้แจงนโยบายรถไฟฟ้า 40 บาท

เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2569 นายชัยวัฒน์ สถาวรวิจิตร ผู้สมัครผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (กทม.) จากพรรคประชาชน ได้เดินทางมายังตลาดพลูเพื่อทำการหารือและพบปะกับพ่อค้าแม่ค้าในพื้นที่ ซึ่งเป็นจุดเกิดและเติบโตของเขาเมื่อสมัยเด็ก
นายชัยวัฒน์ระบุว่าได้ทำการหารือกับประชาชนในแต่ละวัน พร้อมทีมงานและสมาชิกสภา โดยวันนี้เป็นการเยี่ยมเขตธนบุรี เพื่อทำความเข้าใจปัญหาและความต้องการของชุมชน ประชาชนส่วนใหญ่ได้นำเสนอประเด็นเกี่ยวกับต้นทุนการครองชีพ การค้าขาย และความต้องการให้พัฒนาตลาดพลูให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่คึกคัก
เขาเน้นว่านโยบายการค้าขายง่ายนั้นสอดคล้องกับวาระของกรุงเทพฯ ซึ่งจะผลักดันให้ย่านต่างๆ มีศักยภาพเพิ่มขึ้นและให้ชุมชนสร้างเอกลักษณ์เฉพาะของพื้นที่ เขาชี้ให้เห็นว่าการปรับปรุงทางเดินเท้า โดยเฉพาะบริเวณใกล้ป้ายรถเมล์และจุดเชื่อมต่อการขนส่ง จะช่วยให้นักท่องเที่ยวสามารถเดินเที่ยวและทำการซื้อขายได้สะดวกยิ่งขึ้น
ด้านนโยบายค่าโดยสารรถไฟฟ้า นายชัยวัฒน์ชี้แจงว่าตัวเลข 40 บาท ที่กล่าวมาก่อนนั้นได้รับการวิจารณ์ เขากล่าวว่าค่าโดยสารควรเป็นไปตามระยะทาง ตั้งแต่ 8 บาทถึง 45 บาท ซึ่งเป็นผลจากการศึกษาและการขับเคลื่อนนโยบายตั้งแต่สภาชุดที่แล้ว
เขาระบุว่าได้ร่างกฎหมายเพื่อนำเสนออนุญาต์ให้ใช้ตั๋วโดยสารร่วมที่ครอบคลุมหลายช่องทาง ไม่ใช่เพียงตั๋วใบเดียว โดยผู้โดยสารที่เดินทางหลายต่อ เช่น ต่อรถเมล์แล้วต่อรถไฟฟ้า จะจ่ายค่าโดยสารเพียงครั้งเดียวตั้งแต่ต้นทางถึงปลายทาง ผู้ให้บริการจะแบ่งสัดส่วนค่าโดยสารกันเองตามความเหมาะสม
เขาเพิ่มเติมว่าตัวเลขนี้ได้มาจากการศึกษาสภาพความเป็นจริง โดยหากต้องการอุดหนุนค่าโดยสารให้ต่ำลง อาจใช้ภาษีในบางส่วน แต่ไม่ได้นำมาอุดหนุนทั้งหมด เพราะยังต้องใช้ในด้านสวัสดิการอื่นๆ
ส่วนเรื่องการไม่ติดป้ายหาเสียงบนถนน นายชัยวัฒน์ระบุว่าเป็นความตั้งใจที่จะลดจำนวนป้ายหาเสียงลง ตั้งแต่ยุคอนาคตใหม่ และเห็นว่าการเลือกตั้ง กทม. ครั้งนี้เป็นโอกาสที่ดีที่จะนำนโยบายนี้ไปปฏิบัติได้จริง
เขาอธิบายว่าการไม่ติดป้ายหาเสียงบนถนนนั้นเป็นการลดความเดือดร้อนให้กับประชาชนกรุงเทพฯ เนื่องจากป้ายอาจกีดขวางทางเดินเท้าและอาจเป็นสาเหตุของอุบัติเหตุ เขาเชื่อว่าสามารถสื่อสารกับประชาชนผ่านช่องทางอื่นๆ ได้หลายวิธี
นายชัยวัฒน์กล่าวว่ากรุงเทพฯ มีเบอรหนึ่งเดียวสำหรับผู้ว่า ดังนั้นประชาชนที่รู้จักพรรคประชาชนหรือจำหน้าและเบอร์ของเขาได้ก็จะสามารถระบุตัวตนได้บนบัตรเลือกตั้ง นอกจากนี้ยังมีช่องทางสื่อสารอื่นๆ เช่น แผ่นพับ โซเชียลมีเดีย แผ่นไวนิลผ้าใบในตลาด และป้ายโฆษณากลางเมือง
เปรียบเทียบตัวเลือก


