เกรท วรินทร เผยความเจ็บปวดจากการสูญเสีย และการต่อสู้กับความเสพติดการทำงาน

นักแสดงเกรท วรินทร เปิดโลกใจที่ซ่อนเบื้องหลังภาพลักษณ์ของชายผู้แข็งแรงและสมบูรณ์แบบ เขาเผยว่าทุกวันนี้ต้องต่อสู้กับเสียงในหัวของตัวเอง ความกลัว ความคาดหวัง และความเศร้าจากการสูญเสีย

เรื่องของแมวที่เปลี่ยนชีวิต

เกรท บอกว่าในตอนแรกเขาไม่ได้คิดว่าจะเลี้ยงแมว แต่วันหนึ่งแมวตัวหนึ่งลากขามาถึงบ้านของเขาด้วยสภาพบาดเจ็บ เขาจึงตัดสินใจพาแมวไปหาหมอ ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงโควิด

หมอพบว่าเส้นประสาทของแมวใช้ไม่ได้แล้ว หากปล่อยไว้ตามธรรมชาติ มันจะแทะขาตัวเองและติดเชื้อ วิธีแก้คือการตัดขา เกรท ยอมรับว่าเป็นการตัดสินใจที่ยากลำบาก แต่เขารู้ว่าหากตัดขาแล้วต้องเลี้ยงมันตลอดไป "เพราะมันไม่สามารถไปหากินตามธรรมชาติได้" เขากล่าว

แมวตัวนี้เป็นแมวตัวแรกของเกรท แม้ว่าเขาชอบอยู่คนเดียว แต่เมื่อแมวเข้ามาอยู่ในบ้าน มันเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาอย่างมาก

การค้นพบด้านอ่อนโยนของตัวเอง

เกรท อธิบายว่า "รู้สึกว่าผมได้เจอเสียงที่ 3 ที่ 4 ของตัวเอง" เขาค้นพบจุดอ่อนโยนที่ไม่เคยรู้ว่าตัวเองมี ความเป็นพ่อแม่ของสัตว์เลี้ยงทำให้เขารู้สึกน่ารัก เหนื่อย และอยากดูแลแมวให้ดีที่สุด

ตอนแรก แมวร้องเสียงตลอดเวลา แต่พอทำหมันแล้ว มันเหมือนถูกตัดกล่องเสียงออกไป เกรท จำได้ว่า "มองหน้าเขาแล้วผมก็คิดว่า 'เราจะหาแมวน่ารักแบบนี้ได้อีกที่ไหน'" ช่วงนั้นเป็นช่วงทรมานที่สุดของเขา

วันที่ต้องเจอกับความเศร้า

เมื่อแมวป่วย เกรท กล่าวว่า "สิ่งที่ป่วนมากที่สุดคือตอนที่เราเห็นเขาทรมาน" เขาเริ่มตื่นเช้ามานั่งสมาธิ 10 นาทีทุกวัน เพื่อจัดการกับเสียงในหัวและความรู้สึกของตัวเอง

"ต่อสู้กับภาพต่าง ๆ แต่ปล่อยให้คิดถึงเขาไป" เขาอธิบายกระบวนการจัดการอารมณ์ของตัวเอง เขารวบรวมพลังเพื่อทำทุกอย่างที่ต้องทำในวันนั้น

ช่วงเวลาที่หนักที่สุดคือตอนวางแมวลงในหลุมฝังศพ "หางเขาเหมือนยังมีชีวิต ความรู้สึกยังไม่ได้ตายจากไป" เขากล่าว เกรท จับแมวและร้องไห้ เหมือนเป็นเวลาที่ได้อยู่กับเขาจริง ๆ

ความรักที่ไม่มีเงื่อนไข

เกรท เห็นว่า "สิ่งที่ผมได้จากเขา คือความรักที่รู้สึกว่าเราไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะต้องเป็นแบบไหน แค่ไข่ตุ๋นมีความสุข เราก็มีความสุข"

นี่ต่างจากบุคลิกตัวเองของเขาที่เป็น Perfectionist มาตลอด เขาเรียนรู้เรื่องการสูญเสียตั้งแต่เด็ก ๆ และเพิ่งสูญเสียคุณยายเมื่อปีที่แล้ว

เกรท กล่าวว่า "สิ่งที่สอนคือเราต้องอยู่กับความรู้สึกนี้ด้วยใจจริง ๆ และเข้าใจจริง ๆ" เขาเติบโตขึ้นจากประสบการณ์นี้ และเรียนรู้ที่จะยืดหยุ่นมากขึ้น

การปรับเปลี่ยนความคิดเห็น

เกรท เคยบอกว่า "ไม่ชอบคนที่ขยันน้อยกว่าผม" และไม่ชอบคนที่ตื่นสาย แต่เมื่อเขาโตขึ้นและเล่นละครมากขึ้น เขาเรียนรู้ที่จะเข้าใจคนอื่น

"สิ่งที่เขามาทดแทนให้เราได้ มันก็เป็นเรื่องดี" เขากล่าว เขาสามารถทำความเข้าใจเหตุผลที่คนเป็นแบบนั้น และเข้าใจตัวเองมากขึ้น

ผลจากการเรียนรู้นี้ "กฎเกณฑ์ต่าง ๆ ที่เคยวางไว้เรื่องความรัก ผมเบากับตัวเองไปมากแล้ว" เขากล่าว ไม่ว่าจะเรื่องการทำงานหรือการใช้ชีวิต

การศึกษาจิตบำบัด

เกรท เข้าร่วมคอร์สเบื้องต้นเกี่ยวกับ CBT (Cognitive Behavioral Therapy) ที่ใช้เวลา 2-3 วัน เขารู้สึกว่าอยากรู้เรื่องนี้มานานแล้ว

"มีวันหนึ่งตอนที่ผ่านมา ผมชอบมีคนจะมาคุยเชิงขอคำปรึกษา" เขากล่าว เขาพบว่าเมื่อโยนคำถามให้คนอื่น บางครั้งพวกเขาก็ได้สิ่งใหม่ ๆ กลับมา

"ทุกครั้งที่คนมาคุยกับเราแล้วเขารู้สึกว่าเขาได้อะไรกลับไป ผมรู้สึก Fulfill" เขาบอก เขาเห็นว่าการบวชมาก่อนเป็น "อาวุธ" ที่ช่วยให้เขาบำบัดตัวเอง และเขาอยากแชร์สิ่งนี้กับคนอื่น

การต่อสู้กับเสียงในหัว

แม้ว่าเกรท จะช่วยเหลือคนอื่น แต่เขายอมรับว่า "เสียงในหัวของตัวเอง ผมก็ต่อสู้กับมันอยู่ตลอด"

เสียงในหัวของเขาคือการที่อยากพุ่งไปข้างหน้าตลอดเวลา แม้ว่าเขาอ่านหนังสือและรู้ว่าการพักผ่อนสำคัญ แต่เขา "ต่อสู้กับมันอยู่" บ้างชนะ บ้างแพ้

การเสพติดความ Productive

เกรท เคยคุยกับนักจิตแพทย์ที่บอกให้เขาจิ้มวันพักไว้ "อาทิตย์หนึ่งต้องมี 1 วันที่ไม่ต้องทำอะไรเลย" แต่เขา "ตีเรื่องเกี่ยวกับวันพักของผมคือ เข้ายิม ไปหาหมอ นอนทำหน้า" ซึ่งเขามองว่าเป็นการพัฒนาตัวเองเพื่องาน ไม่ใช่การพัก

เขาไปตรวจฮอร์โมนคอร์ติซอล ผลเลือดยืนยันว่า "เครื่องคุณ Ferrari เลย แต่คุณเหยียบ 100% ตลอดเวลา"

"เราต่อสู้กับความเหนื่อยเราได้ แต่พอมันมีผลเลือดหรือหลาย ๆ อย่างมายืนยันเกี่ยวกับฮอร์โมนเรา ร่างกายเรา แต่คุณอยากจะพัฒนา Performance ตัวเอง แต่ถ้าเราเป็นแบบนี้อยู่ มันไม่ก้าวหน้านะ" เขากล่าว

เขาตระหนักว่า "Productive คุยแต่กับความคิดตัวเอง ไม่คุยกับความรู้สึกตัวเอง"

เรื่องของพ่อ

เกรท กล่าวว่า "จริง ๆ ก็มีเรื่องคุณพ่อ คือคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องที่อยู่ในใจรู้สึกที่สุด"

พ่อของเขาเป็นโรคหลอดเลือดสมอง และทุกวันนี้ไม่สามารถกินหลาย ๆ อย่างตามที่ต้องการ ทั้งแม่และน้องต้องการให้ครอบครัวอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข

"ทุกครั้งที่แม่มาพูดกับผม ผมก็บำบัดแม่ส่วนหนึ่ง แต่พอเขาบอกให้ผมไปคุยกับพ่อ กลายเป็นโจทย์ที่แม่โยนมา มันยาก" เขากล่าว

เกรท เชื่อว่า "ผู้ดูแลต้องปรับตัวมากกว่า" เขากำลังเดินทางไปยังเป้าหมายนั้น

"ผมแค่อยากเห็นว่าพ่อมีชีวิตชีวา" เขากล่าว "ทุกคนคงต้องแบบบาลานซ์และก็ให้ความรู้สึกตัวเองมันผ่อนคลายมากขึ้น"